Mostrando entradas con la etiqueta LDK. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta LDK. Mostrar todas las entradas

6 abr 2012

LDK 205: O "Bill shock"


Bill shock é un termo inglés empregado no campo das telecomunicacións para referirse á situación que se dá cando un usuario recibe cargos inesperados na súa facturación de teléfono móbil.

O caso máis habitual de bill shock dáse co roaming, xa sabedes, ao usar o móbil no extranxeiro. Estamos tan habituados a empregar os nosos teléfonos ou smartphones que é posíbel que "nos despistemos" e fagamos un uso habitual sen ter en conta que non estamos a empregar a rede móbil coa que temos contratado o servizo e que os custes serán moito maiores.

En Galiza, cando nos movemos pola fronteira con Portugal (aínda que en territorio galego, na raia), é frecuente que o noso móbil colla unha rede dun operador portugués. Se temos activado servizo de roaming e non nos damos conta podemos recibir un bill shock "interesante", sobre todo no que ten a ver co tráfico de datos (malia que o máximo que nos poden cobrar, por normativa europea, son 50 €).

Cómpre sinalar que na meirande parte dos casos os bill shocks están causados por erros humanos. É dicir, os sistemas de facturación adoitan funcionar correctamente e son os usuarios os que pecan de descoñecemento (de que tarifa teñen contratada, que inclúe, étc).

24 feb 2012

LDK 203: O lugar onde está a memoria

Se a calquera de vós vos preguntasen onde está, fisicamente, a vosa memoria, probablemente diríades que na cabeza, no cerebro. Igualmente, é moi probable que fose no cranio onde vos golpeásedes se vos esquecérades de algo importante, ou se o tentasedes lembrar.

Porén, esta apreciación do cerebro como lugar da memoria non é a que tiñan os nosos antepasados: E é que durante moito tempo creuse que era o corazón, e non a cabeza, o lugar onde tiña o seu asento a memoria, o que aínda é aparente en expresións como "learn by heart" (aprender de memoria), en inglés.

Mais o que probablemente non saibamos é que tamén temos restos desta apreciación na nosa lingua: E é que un dos termos que temos para facer referencia a esta capacidade, recordar, ten a súa orixe na unión do prefixo re- e a raíz latina cord-, "corazón", que tamén aparece en termos como "cordial". Recordar significaría "traer ao corazón" igual que hoxe un recordo vén ou volve á mente.

6 dic 2011

LDK 201: Por que os paxaros non se electrocutan ao pousarse nas liñas eléctricas?


Cando era pequeno e vía os paxaros pousados nas liñas eléctricas pensaba: “Como pode ser que se pasa por aí alta tensión non estean chamuscados e calquera persoa que toque un enchufe pode morrer?”

Unha liña de alta tensión pode transportar grandes cantidades de corrente eléctrica e estar sometida a tensións de catrocentos mil voltios, como as grandes liñas de transporte que percorren a xeografía española, ou superiores no caso de países estranxeiros.

Esta tensión percorre cada un dos condutores e non é mortal se soamente tocamos un dos condutores, pero se tocamos dous condutores ou un condutor e terra creamos unha diferencia de potencial, un camiño cerrado polo que discorre a electricidade, é dicir, mentres non pechemos o circuito entre dúas das fases ou mediante terra non corremos perigo de electrocución. Debido a isto é polo que podemos ver aos paxaros de pequeno tamaño pousarse nas liñas sen problema debido á que non cerran o circuito coas patas.

30 nov 2011

LDK 200: West End, East End.

EastEnders é unha das telenovelas británicas máis famosas, emitindo ininterrumpidamente desde 1985. Nesta serie reflíctense as vidas de familias de clase traballadora do East End de Londres, que ao longo destes máis de 25 anos foron evolucionando e volvéndose máis internacionais.

Porén, de onde vén a estratificación social que fai que para calquera británico o East End sexa asociado coas clases populares e o West End coas clases acomodadas?

E ben, é unha cuestión de xeografía:

Antes da era do gas e a electricidade, a forma de loitar contra a permanente humidade londinense era queimando, primeiro madeira, e logo carbón, unha queima que producía fume. Co aumento progresivo da poboación o fume, mesturado coa néboa (o famoso smog) chegou a ser un problema grave, e ocasionou unha correlación entre xeografía e situación económica.

E é que os ventos dominantes en Londres son os do Oeste, o que ocasiona que o fume se acumule ao leste da cidade. Isto, unido a que o Támesis corre nese mesmo sentido, levando río abaixo os residuos verquidos río arriba, propiciu que as familias acomodadas buscasen os barrios máis saudables, río arriba, e que as clases populares se acumulasen nos máis contaminados, mais tamén máis asequibles, barrios do leste da cidade.

29 oct 2011

LDK 199: O ruido característico das caracolas de mar


Todos comprobamos na nosa vida que ó poñer na orella unha caracola de mar escoitabamos o son deste, máis, non é o mar o que soa ahí dentro. Entón a que se debe ese son que escoitamos?

Para saber porque se produce solo temos que escoitar o ruido que nos rodea (en ocasións máis intenso e noutras menos, que o noso cerebro ignora). As caracolas debido á súa forma, material e tamaño seleccionan unha gama de frecuencias do ruido do entorno. Unha vez dentro da caracola, estes rebotan unha e outra vez contra as paredes, o que fai que algunhas delas salan reforzadas e outras debilitadas.

Deste xeito, o que fai a caracola é captar o ruído ambiente que nos rodea, amplificando e atenuando as frecuencias que chegan a ela facendo que o noso cerebro entenda este son producido como o son do mar, pero non é máis ca unha ilusión acústica que crea o noso cerebro.

18 oct 2011

LDK 198: O efecto Kopp-Etchells


Durante o conflito de Afganistán, as aspas dos helicópteros de transporte ao despegar e aterrar preto da superficie sufrían un elevado nivel de erosión debido á area que colisionaba con elas. Isto creaba un grave problema, xa que non se podía deixar de aterrar e despegar desde estes lugares, polo que se ideou un sistema enxeñoso, consistente en bañar as aspas con níquel e titanio, que son materiais abrasivos.

Desta maneira, o impacto da area contra as láminas fai que os grans de area se compriman rápidamente, polarizando a súa masa e creando unha diferencia de potencial entra as cargas electrostáticas da súa superficie. Estas cargas descárganse nos cristais veciños facendo que miles de gráns estalen e creando unha área limpa ó redor das aspas. Como consecuencia de esto crease un efecto óptico real formado polo brillo un tanto estrano das aspas, debido á electricidade estática producida polo frotamento entre os distintos materiais con distinta aspereza superficial.

13 oct 2011

LDK 197: Orquídeas e aguacates

As orquídeas son un conxunto de plantas que forman a familia Orchidaceæ, con máis de 20.000 especies.


Os aguacates, pola súa parte é unha árbore e froita da familia das Lauracæ.

O nome das Orquídeas foi introducido en 1845 por John Lindley, en School Botany, tentando buscar a raíz do Latín Científico "Orchideæ". Isto ven do grego Orkhis, "testículo", do ProtoIndoEuropeo *orghi-, a raíz de "testículo" (cf. Avestan erezi, Armenio. orjik, Irlandés uirgge).

Os aguacates toman o seu nome do termo Nahuatl ahuácatl, que significa, tamén, "testículo".

E é que ambas as plantas toman o seu nome da semellanza de parte das súas estruturas cos testículos humanos. No caso das orquídeas, é o dos seus tubérculos (que podedes ver na imaxe superior), no dos aguacates (abaixo), é a forma do froito a que levou aos aztecas a considerar aos aguacates como o froito da fertilidade e darlle o seu nome.


4 oct 2011

LDK 196: Quorum

O Quorum é o número de persoas mínimo que fai falla nunha reunión dun organismo para que esta teña validez legal.

Quorum é o xenitivo plural de "qui", "quen" en latín. Significa, aproximadamente, "dos cales". Polo tanto, un quorum do 30% implica que se hai un total de 10 membros, dos cales o 30% ten que estar presente, a reunión será válida se hai 3 ou máis membros.

O seu uso nun sentido legal aparece no século XV nun tribunal británico, os Justices of the quorum, no cal as decisións tiñan que ser tomadas de forma colexiada, de forma que polo menos un membro estivese presente.

1 oct 2011

LDK 195: Bloody Mary

Todos coñecemos o Bloody Mary, o cóctel de vodka e zume de tomate.

Mais hoxe non vimos falar do cóctel, senón dunha muller que se gañou pasar con este nome á historia: a raíña Mary I de Inglaterra.

Mary I foi a primeira filla do rei Henry VIII, que tivo coa súa primeira muller, Catalina de Aragón.

Como diciamos hai uns días, á morte de Henry VIII seguiu unha época de grande inestabilidade política e relixiosa. Á morte de Henry sucedeuno o seu fillo Edward (Edward VI), produto do seu terceiro matrimonio, con Jane Seymour.

Edward e o seu consello aprofondaron nas reformas protestantes, evoluíndo cara a unha igrexa máis alonxada do catolicismo. Porén, Edward era un rapaz de 15 anos moi enfermizo, e vendo a súa morte próxima e sen sucesor, tentou evitar por todos os medios que a coroa recaese na seguinte na liña de sucesión, a súa irmá Mary, chegando (el ou o seu consello?) a facer un plan para que o trono recaese nunha súa curmá, Lady Jane Grey, que reinou só por 9 días antes de ser executada.

E por que querían evitar que o trono recaese en Mary? Pois a resposta era sinxela: Mary, filla de Catalina de Aragón, era católica.

Mary subiu ao trono en xullo de 1553, e comezou prometendo que non faría seguir a súa relixión aos seus súbditos, pero só dous meses despois xa tiña no cárcere a algúns dos líderes da Igrexa de Inglaterra, como John Bradford, Hugh Latimer ou Thomas Cranmer. Pouco despois, no primeiro Parlamento do seu reinado, aboliu todas as leis sobre relixión do reinado de Edward, deixando unha doutrina semellante á do seu pai.

Porén, estes só serían cambios superficiais. Mary quería reconciliarse co Papado, e en pouco tempo convenceu ao Parlamento de derogar todas as leis relixiosas do seu pai, deixando só con efecto a confiscación das terras dos mosteiros, agora en man de nobres dos que necesitaba o apoio. En 1554, a Igrexa de Inglaterra volvía á lealdade do papado, e revivían as Leis de Herexía.

E aquí é onde Mary gañou o seu nome de Bloody "Sanguenta". Baixo estas leis, un bo número de sacerdotes e nobres protestantes sufriron persecución: 283 persoas foron executadas, a maioría queimados na fogueira coma herexes, e uns 800 tiveron que exiliarse.

Mary, a pesar da súa impopularidade, continuou con estas políticas até a súa morte, en 1558. Durante o seu reinado xurdiu un importante sentimento anticatólico en Inglaterra, que faría que as cousas fosen difíciles para os poucos católicos que quedaban. Trala súa morte, coa volta ao protestantismo de Elizabeth, os executados foron declarados mártires da Igrexa de Inglaterra, e Mary gañou o título de sanguenta polas súas cases 300 execucións en 5 anos.

29 sept 2011

LDK 194: O DLNA


DLNA son as siglas de Digial Living Network Alliance, un estándar acordado por numerosos fabricantes para a distribución de contido multimedia entre diferentes dispositivos conectados a unha mesma rede doméstica, xa sexa conectada mediante WiFi ou a través de Ethernet (e mesmo combinación de ambas).

Na actualidade son preto de 250 os fabricantes que se acolleron a este estándar, entre os que figuran as principais empresas tecnolóxicas (Acer, HP, LG, Microsoft, Motorola, Samsung, Sony Ericsson...).

A principal vantaxe deste estándar é a sinxeleza xa que non precisa ningunha configuración: todos os aparellos compatíbeis e certificados por DLNA poderanse conectar directamente, xa que se autodetectarán eles sós. Isto é posíbel grazas á tecnoloxía UPnP (Universal Plug-and-Play), que descubre e conecta os aparellos compatíbeis.

Cámaras de fotos, portátiles, móbiles, tablets, discos duros, teles... todos os gadgets que podes imaxinar pode que teñan acceso DLNA, coa vantaxe que iso supón: posibilidade de ver as fotos da cámara ou un vídeo no disco duro dende a tele sen conexións, amosar un xogo do móbil na tele... vamos, o que se che ocorra.

27 sept 2011

LDK 193: Os cromatóforos dos cefalópodos

A coloración que teñen os cefalópodos como os polbos (Octopus vulgaris) ou as luras (Loligo vulgaris) débese a unhas células pigmentadas que teñen na pel chamadas cromatóforos. Estas células están rodeadas por unhas pequenas células musculares. Cando as células musculares se contraen os cromatóforo alónganse e fanse máis visibles, si se relaxan o pigmento concéntrase e faise menos visible.
Choco con patrón de coloración cebrado
[Foto de Sebastian Niedlich]


Algunhas especies, como o polbo de aneis azuis Hapalochlaenalunulata, conteñen cromatóforos de varias cores superpostos, istocrea unha variedade maior de coloracións na pel. Noutros casos, como o dos chocos (Sepia officinalis), aínda que só teñencromatóforos dunha cor (negra) forman patróns de coloración moicomplexas. Moitos destes patróns imitan o fondo do mar como mecanismo decamuflaxe, e outros, como os cebrados, teñen que ver cocomportamento, coas relacións "sociais".

Por debaixo da capa de cromatóforos existe unha capa deiridocitos ou células reflectoras que aumentan os efectos dapigmentación dos cromatóforos e reflexan a luz ambiental dándolleese lixeiro aspecto brillante que teñen estes animais.Ademais, a capa da pel situada por debaixo dos iridocitos é unhacapa muscular o que tamén lle permite ao animal crear relevos napel. Así, por exemplo, cando un polbo se ve ameazado, contrae esa capa muscular de forma que apel adquire un aspecto espiñoso, o que lle da ao animal unha apariencia moiagresiva



Neste video pode verse como se activan os cromatóforos e o efecto que crean sobre a pel dos chocos.

24 sept 2011

LDK 192: Por que as baterías dos móbiles teñen máis de 2 terminais


As baterías dos nosos móbiles e outros aparellos electrónicos adoitan ter 3 terminais de conexión, aínda que algunhas BlackBerry's e Android's (entre outros moitos) teñen 4. 

É doado imaxinar para que sirven o primeiro e o segundo: son os polos positivo e negativo. Pero o terceiro? O terceiro é o encargado de recoñecer se está ou non colocada a batería e tamén o responsábel de comunicar o estado de carga (o que se nos amosa na pantalla).

Como comentamos máis arriba, algúns dispositivos teñen ademais un cuarto terminal que leva conta da temperatura da batería para evitar sobrequecementos.

22 sept 2011

LDK 191: O brillo dos ollos de gato na escuridade


Seguro que máis dunha vez conducindo de noite pola estrada viches un par de puntos que brillaban na escuridade pertencentes aos ollos dun gato.

Cando algún tipo de luz impacta nos ollos dun gato no medio da escuridade, estes resplandecen de maneira singular gracias a unha estrutura presente na súa anatomía ocular que non é outra cousa que un espello curvo que recubre a súa retina.

A retina é unha superficie tapizada de terminacións nerviosas sensibles á luz, en forma de conos ou bastóns, que son coñecidas como "fotorreceptores". Estes elementos son os que detectan puntos de luz e envían a información da imaxe ao cerebro.

Nos gatos, a superficie que hai detrás dos fotorreceptores reflicte a luz, compórtase como un espello. A luz que pasa entre os fotorreceptores choca nesa superficie especular e volve cara atrás. Desa maneira a natureza ofrecelle á luz unha segunda oportunidade de ser detectada. Isto sucedelle aos gatos, aos cans e a outros animais.

Se enfocamos ao animal en plena noite cunha fonte luminosa, como os faros dun coche ou cunha lanterna por exemplo, a luz penetra ata o interior do ollo, porque as súas pupilas están dilatadas. Unha boa parte desa luz é reflectida polo fondo de espello das súas retinas e devolta cara a nós. Parécenos entón que os ollos se acenden na escuridade, pero en realidade limítanse a devolver a luz que recibiron.

Ademais, este mecanismo ten un dobre efecto, xa que tamén actúa como unha ameaza disuasoria para os posibles predarores

20 sept 2011

LDK 190: Por que é Inglaterra protestante?

Hai uns días falabamos da historia das seis mulleres de Henry VIII. Hoxe imos tratar outra cuestión relacionada estreitamente con el, a conversión de Inglaterra ao protestantismo. E é que a ruptura de Inglaterra co papado foi unha cuestión máis persoal e política que relixiosa:

Henry VIII casou coa viúva do seu irmán, Catalina de Aragón. Catalina tivo seis embarazos que non deron resultado, e despois de 20 anos de matrimonio Henry só tivo con ela unha filla, Mary.

En 1533, Henry decidiu divorciarse de Catalina ante a necesidade de ter un herdeiro varón. Pediulle a nulidade matrimonial ao Papa baixo o argumento de que era un matrimonio inválido por ser Catalina a viúva do seu irmán, pero o Papa negouse polas presións do sobriño de Catalina, o Emperador Carlos I de España e V de Alemania.

Ante os problemas para divorciarse, Henry decidiu romper coa disciplina do Papa. Para isto aprobou a Act of Supremacy de 1534 pola que o Rei sería a cabeza da Igrexa de Inglaterra, e admitiu(se) o divorcio.

Porén, Inglaterra, seguía sendo, na práctica, un país católico. De feito Henry VIII tiña o título de Fidei Defensor, (defensor da Fe), que lle outorgara o Papa en 1521 pola obra Assertio Septem Sacramentorum (Defensa dos Sete Sacramentos), na que atacaba as ideas de Martín Lutero.

Isto foi cambiando ao longo do reinado. Henry chegaría a pechar 850 mosteiros, confiscando as súas terras e vendéndoas para a creación dunha nova nobreza subordinada ao rei. Tamén destruiu santuarios de mártires, como o de St.Thomas Beckett na catedral de Canterbury, o que, unido á execución de relixiosos que se negaron a aceptar a Act of Supremacy, causarían a excomunión de Henry.

Durante o seu reinado, Henry VIII conseguiu construír unha relixión de estado moi próxima á igrexa católica orixinal, xogando coas tensións entre protestantes e conservadores. Porén, á súa morte, os precarios equilibrios de poder entre todos estes sectores e os católicos que aínda mantiñan á súa fe saltaron polos aires, comezando unha época de grande tensión relixiosa e política.

15 sept 2011

LDK 189: Napalm

O napalm é unha gasolina xelatinosa que se obtén da mistura da gasolina con xabóns de aluminio de ácidos nafténicos e do aceite de coco. Esta substancia, altamente inflamable e caracterizada por unha combustión moito máis lenta, xunto co comportamento xelatinoso, fixeron dela unha arma empregada polos exércitos en diferentes guerras.

O napalm, no ámbito militar, xurdiu durante a Guerra Civil Española. Durante a Segunda Guerra Mundial, tanto os Aliados coma os Alemáns, empregaron lanzachamas con gasolina xa que na maioría dos casos, crear unha substancia xelatinosa requiría de caucho, un material que escaseaba durante a guerra. Foi en 1942, cando os aliados deron coa solución, o napalm, co que atacaron Dresde e Xapón.

A partir deste punto comezouse a empregar en numerosos conflitos armados destacando o seu uso, probablemente, na guerra do Vietnam, onde deu lugar a unha fotografía que fixo historia, a de Kim Phúc escapando dun ataque:


13 sept 2011

LDK 188: As seis mulleres de Henry VIII

Henry VIII naceu en 1491, o segundo fillo de Henry VII. Ascendeu ao trono en 1509, trala morte do seu irmán maior, casando, por primeira vez, coa viúva deste Catalina de Aragón.


Catalina tivo seis embarazos que non deron resultado, e despois de 20 anos de matrimonio Henry só obtivo dela unha filla, Mary. Henry decidiu divorciarse dela, o que causou a ruptura da Igrexa de Inglaterra co Papado.


Tralo divorcio, Henry casou con Anne Boleyn (Ana Bolena), que xa estaba embarazada durante a voda, e que deu a luz a outra filla, Elizabeth. Anne era unha raíña forte e cunha grande capacidade de tomar parte en asuntos da vida política. Porén, as intrigas da corte foron máis grandes que a súa capacidade, e a falta de herdeiro varón seguía obsesionando a Henry, polo que Anne foi acusada de adulterio e decapitada.


Só 10 días máis tarde, Henry casou con Jane Seymour, que daría a luz en 1537, por fin, un herdeiro que, se ben enfermizo e débil, era varón, Edward. Porén, o parto costoulle a vida á raíña, que morreu de febres contraídas no postparto.


En 1540 Henry casou con Anne de Cleves, facendo unha alianza con Saxonia. Henry casou con ela por poderes, sen tela visto en persoa, despois de ver un pequeno retrato. Ao chegar á corte, Henry ficou moi decepcionado coa súa apariencia física, e decidiu divorciarse dela, se ben Anne continuou na corte, e chegou a convertirse en boa amiga do rei.


Ese mesmo ano, Henry casou coa súa seguinte muller, Catherine Howard. Catherine era moito máis nova có rei, e isto fixo que mantivese relacións adúlteras con varios cortesanos, o que lle acabaría costando a cabeza só dous anos máis tarde.


A última muller do rei, Catherine Parr, estivo casada con Henry desde 1543 a 1547, ano no que morrería Henry. Catherine Parr axudaría a reconciliar a Henry coas súas dúas primeiras fillas.

En inglés emprégase unha moi coñecida regla mnemotécnica para lembrar o destino das seis mulleres de Henry VIII:
Divorced, beheaded, died.
Divorced, beheaded, survived.

(Divorciada, decapitada, morreu,
Divorciada, decapitada, sobreviviu).

10 sept 2011

LDK 187: Tortilla francesa


Tortilla francesa ou "tortilla á francesa" é unha expresión que data de principios do século XIX. Esta expresión xurde durante o asedio francés das vilas de Cádiz e San Fernando.

Resulta que, durante a invasión, estas vilas carecían de suficientes patacas e, por tanto, non tiñan os alimentos que precisaban para facer un dos seus pratos favoritos, a tortilla de patacas. Por este motivo, decidiron facer a tortilla de patacas sen patacas, é dicir, só con ovo e aceite.

A partir deste momento, esta receita pasou a ser coñecida por tortilla de cando os franceses, que derivou en tortilla á francesa para rematar co nome polo que todos a coñecemos, tortilla francesa.

8 sept 2011

LDK 186: O HDMI

HDMI son as siglas de High-Definition Multimedia Interface, ou o que é o mesmo Interface Multimedia de Alta Definición. Trátase do conector estándar que vén a sustituír ao archicoñecido euroconector, do que xa falamos. Emprega audio e vídeo dixital cifrado e sen compresión e é compatíbel con audio dixital multicanle e vídeo en alta definición.

Foi creado por un grupo de empresas tecnolóxicas entre as que se atopaban Sony, Panasonic, Thomson ou Toshiba entre outros, aínda que foi aceptado e acatado por todos para a súa extensión como medio "único". Entre as súas vantaxes están, alén da calidade, a compatibilidade cara atrás das diferentes versións.

Distínguense 2 tipos, A e B, que se diferenzan no número de pines (19 no caso do A e 29 no B), ainda que o segundo (B) apenas se emprega (pensouse para resolucións de 1080).

Os HDMI poden unir dous dispositivos dixitais, non dixital e analóxico (por exemplo non pode ser HDMI-VGA), a menos que se pase por un conversor analóxico/dixital.

6 sept 2011

LDK 185: Substitución da cadea de illadores nunha líña de AT (alta tensión)

Hai uns días falabamos dos traballos en tensión. Xeralmente, nas liñas eléctricas de alta e media tensión os operarios traballan “en quente”, é dicir, traballan en tensión. Isto débese a que non se pode interromper a subministración ao usuario final, a que se cortamos o suministro dunha liña, estamos forzando a traballar con máis carga a outras liñas para manter un subministro constante e ás perdas económicas que supoñen para as empresas transportistas de enerxía eléctrica.

Como exemplo de traballo "en quente", traiovos este vídeo onde se observa aos operarios traballando a distancia usando o método de afastamento dos condutores a distancias prescritas, por medio de dispositivos illantes (pértegas neste caso).

No vídeo recóllese a manobra de substitución dunha cadea de suspensión de illadores (eses pratos de vidro ou porcelana que se ven nas liñas eléctricas) nunha liña de AT en Brasil. Podes apreciar como de escrupulosa é a manobra, o tipo de material usado, as medidas de seguridade usadas e como queda un illador queimado tras as descargas eléctricas atmosféricas.

Desta maneira, aquí vos queda o vídeo onde podes ver a operación tras o segundo corenta:

3 sept 2011

LDK 184: As sagas

"Saga" é unha das poucas palabras do galego procedentes do islandés. Unha saga é unha historia, ou un conto; e etimoloxicamente comparte raíz co verbo segja "dicir", reconstruído ao Protoxermánico *sagjanan e ao Protoindoeuropeo *sokei-, e con obvias relacións co inglés say.

E que é unha saga? Unha saga é un tipo de composición literaria nórdica, en orixe oral, na que se narran acontecementos que se desenvolven a través das vidas dos diferentes membros dun clan familiar. Teñen unha temática e unha extensión variable, sendo os seus trazos unificadores o seu carácter épico, a lingua e as figuras retóricas empregadas e o feito de estaren escritas en prosa, malia ter, frecuentemente, estrofas, poemas e cancións inseridos no texto.

Segundo a clasificación de Sigurður Nordal, distínguense os seguintes tipos de sagas:
-Sagas de Reis. Narran as vidas da nobreza escandinava desde a antigüidade até o século XIII. Foron escritas, primeiro en latín e logo en nórdico antigo, entre os séculos XII e XIV.
-Sagas de Islandeses. Narran as historias das familias máis importantes que se asentaron en Islandia, centrándose no século comprendido entre 930 e 1030.
-Sagas de Bispos. Escritas a partir de 1200, narran vidas de bispos e obras similares ás nosas haxiografías.
-Saga dos Sturlungos. Narra a historia da linaxe dos Sturlungos, unha familia asentada en Islandia, coa característica de que os feitos narrados son contemporáneos á compilación da saga.
-Sagas lendarias. Narran lendas e xestas de heroes do pasado mítico xermánico e escandinavo.
-Sagas de Cabalería. Traducións e adaptacións de obras cabaleirescas do resto de Europa.

Fonte: Portela, Elías (2010) "Introdución" en Saga dos Groenlandeses, Saga de Erik o Roxo. Compostela: Rinoceronte Editora. 7-18.