Mostrando entradas con la etiqueta internet. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta internet. Mostrar todas las entradas

29 dic 2011

Así era Internet en España en 1996

Non é necesario que vos expliquemos que é Internet, nin como mudaron as cousas nos últimos anos. Se levades anos usándoo, veríades que cambiou o xeito de conectarnos, as tarifas, os dispositivos que se conectan á rede, os usos e tamén a estética e apariencia da propia Internet.

Hoxe deixámosvos cun minidocumental de La 2 de 1996, no que podemos ver como foron os comezos de Internet en España.



28 nov 2011

Entendendo que é a FTTH dun xeito divertido

Hai algún tempo falamos en Mallando na e-ira de FTTH, a tecnoloxía de conexión a Internet baseada en conectar a central con enlaces de fibra óptica directamente até a porta da casa, o que ofrece vertixinosas velocidades de conexión.

A principal vantaxe de usar FTTH é que poderemos gozar de vídeo en alta definición, xogos en liña, descargas ultrarrápidas... e todo iso de xeito simultáneo, algo a ter moi en conta cando temos cada día máis e máis dispositivos conectados a Internet nas nosas casas. Pola contra, a desvantaxe principal de implementar FTTH é o custe, xa que temos que achegar a fibra até a porta da casa, así que habitualmente temos solucións intermedias, como FTTB ou FTTC.

No seguinte vídeo explican (en inglés) de xeito moi sinxelo que é FTTH e que se pode facer con el.

8 ago 2011

Como facer do noso computador un punto de acceso WiFi

Hoxe en día case todos os trebellos (smartphones, tablets, reprodutores de música portátil...) dispoñen de conectividade WiFi, un estándar que está tremendamente extendido. Por iso, existen moitos casos nos que nos podería interesar crear unha rede sen fíos para ofrecer conectividade WiFi a outros dispositivos aproveitando un trebello que faga de punto de acceso. Algúns exemplos destas situacións son as que seguen:
  • Se non temos router WiFi na casa, crear unha rede sen ter que gastar cartos. 
  • No caso de ter router WiFi, pode que nos interese ter 2 redes diferentes, unha para empregar pola xente da casa e outra que facilitar ás visitas.
  • Se nos conectamos de viaxe a través dun portátil cun pincho USB, poderíamos crear unha rede para conectar un segundo portátil ou outro gadget que nos interese.
Como vedes existen unha morea de situacións proclíbeis a ter a necesidade de crear unha rede sen fíos e tamén unha chea de solucións a esta situación. Basicamente todas as alternativas funcionan do mesmo xeito: precisan que teñamos un dispositivo con tarxeta de rede inarámbica e que este esté conectado mediante outro xeito a Internet ben sexa por cable LAN, por pincho USB ou por router tradicional (tamén podería ser por WiFi se dispomos de dúas tarxeta de rede WiFi no mesmo computador, unha para estar conectados e outra para dar rede). 

A partires diso, escoller unha ou outra alternativa que vos presentamos é unha cuestión de gustos.

Connectify

Tras instalar Connectify, tan só deberemos establecer unhas pequenas configuracións como o nome que queremos para a nosa rede WiFi, o contrasinal de acceso, o tipo de conexión que compartiremos (cable, móbil...), o adaptador WiFi e o modo de acceso.


Con estes sinxelos pasos xa teremos a nosa rede montada e lista para funcionar. O bon desta aplicación é que nos permite tamén ter información sobre os dispositivos conectados en tempo real e o historial de conexións.


Maryfi

Maryfi é bastante semellante ao anterior. Con esta aplicación tamén procederemos a configurar os parámetros de nome/contrasinal ao rematar a instalación da mesma. Mais unha vez feito isto clicaremos en "View Network Connections to Setup Internet Sharing" e, na xanela que se nos abre seleccionaremos co botón dereito a conexión a compartir. No menú contextual abriremos "Propiedades", e na pestana de "Compartir" habilitaremos a opción de permitir compartir a conexión. Unha vez feitas estas configuracións xa podemos iniciar o Hotspot. Podemos ver todos os pasos no seguinte vídeo



Web

MHotSpot

Finalmente, MHotSpot é unha alternativa menos visual pero igualmente efectiva. Trátase dunha aplicación portábel, é dicir, non precisa de instalación. Ao contrario que no caso de Maryfi, primeiro debemos activar a compartición da rede (nas Propiedades da conexión, como vimos antes). Feito isto, lanzamos a aplicación en modo administrador (Botón dereito -> Executar como Administrador) e configuramos o punto de acceso (nome e contrasinal) en Setup Hotspot. Feito isto, ao clicar en Start teríamos activo o noso punto de acceso WiFi

4 ago 2011

LDK 171: O efecto Streisand

Coñécese como efecto Streisand o fenómeno da sobredivulgación dunha información en internet despois de que esta sexa sometida a unha tentativa de censura ou autocensura.

O nome deste efecto vén da demanda interposta pola cantante Barbra Streisand contra o fotógrafo Kenneth Adelma pola publicación dunha foto aérea da súa casa nun folleto publicitario que contiña imaxes de California, alegando a intrusión no seu dereito á privacidade. Porén, a fotografía formaba parte dun proxecto financiado polo goberno do estado de California para documentar a erosión da liña de costa, e o intento de censura, en vez de contribuír á súa privacidade fixo que a fotografía da vivenda, nun comezo cunha difusión marxinal, tivese unha enorme repercusión mediática.

Este efecto aparece ciclicamente no mundo das comunicacións, sendo bos exemplos o do secuestro do número 1573 de El Jueves polo xuíz Juan del Olmo ou a censura por parte da Moncloa da fotografía das fillas do presidente Zapatero na Casa Blanca.

Porén, co xurdimento de Twitter este efecto vese multiplicado aínda máis, pois os intentos de censura ou ocultación vense respostados cunha marea de RTs. Quizais un moi bo exemplo disto sexa o fenómeno #turismobisbal, onde o borrado dos tweets que orixinaron o Trending Topic avivou en vez de amainar a polémica.

10 mar 2011

LDK 108: COMMStellation, cobertura mundial de Internet satélite


Temos conexións de 100 megas, noutros países de 1000... pero seguimos a ter gran parte do territorio mundial sen cobertura de Internet. E non fai falla irse lonxe, en Galiza, fóra das urbes ou poboacións importantes, ter conexións de 1 ou 3 megas é un luxo.

Iso mesmo deberon pensar en Microsat Systems, unha empresa canadiense que está a crear COMMStellation, un ambicioso proxecto que consiste nunha rede sateidal composta por 78 dispositivos coa que dotar cobertura global ao planeta.

Os satélites situaranse a baixa altitude, 1000 km, 8 veces máis baixos que outros servizos similares, co que se conseguirá unha latencia menor, así como un maior ancho de banda. En canto a velocidades, fálase de mínimas equivalentes a 3G.

A priori parece unha boa iniciativa, só quedaría saber en que condicións se vai a ofrecer o servizo (custes de instalación, de servizo...). E é que os 1000 millóns de dólares que custa levar a cabo todo o proxecto terán que rentabilizalos dalgún xeito.

Máis información: web do proxecto.

1 mar 2011

LDK 104: Phishing


Dende que se popularizou Internet, popularizáronse tamén as artimañas de xente que decidiu facer negocio do descoñecemento alleo, sendo quizáis unha das máis destacadas o phishing.

O phishing consiste en enganar a unha persoa facéndose pasar por unha entidade coñecida para o usuario, co fin de conquerir datos vitais como números de tarxetas de crédito ou contrasinais.

O máis habitual é que este engano se realice a través de correos electrónicos, nos que se envía unha ligazón a unha páxina que, aparentemente, é a da nosa caixa ou banco, ou dunha administración pública, e na que nos solicitan, por exemplo, os nosso datos de acceso á banca online.

Pero este tipo de estafas tamén se poden levar a cabo por teléfono (por exemplo, pedindo o PIN para activar a nosa tarxeta de cŕedito ou similar).

De seguido indicamos algúns un par de consellos para previrse do phising, básicos, pero cómpre lembrar.
  1. Obviar mensaxes sospeitosas.
  2. Nunha acceder ás webs nas que se nos pidan datos confidenciais (bancos, administración) dende ligazóns que nos cheguen por correo: poñer o enderezo directamente no navegador.

17 feb 2011

LDK 99: Como crear contrasinais seguros


A clave do correo, a do Facebook, a de Twitter, o PIN do móbil, da tarxeta bancaria... na nosa vida diaria botamos man constantemente de contrasinais. Pero, son estes contrasinais seguros? Que podesmos facer para que o sexan?

Intentaremos achegar algunhas claves que debemos ter en conta.

Claves numéricas curtas

Coas claves curtas, tipo código PIN do móbil ou da tarxeta bancaria, cómpre que levemos a cabo certas técnicas de seguridade.
  • Cambiar o código inicial. Algo básico é cambiar o código predefinido por un que nos sexa máis doado de aprender, ou aprendelo e desfacerse (destruír) do documento no que está escrito.
  • Evitar datas obvias: naciches o 5 de abril de 1988? Nada de xogos coa data, do estilo 5488, 1988, 0504... se che rouban a carteira e tes outro documento (carné de identidade, por exemplo), eses datos son conseguíbeis sen moito esforzo.
  • Evitar combinacións sinxelas: números consecutivos (1234, 4321, 5678...) e series de iguais (5555, 3333...).
Daquela que poño?
  • Números que non signifiquen nada, ao chou, e nos esforcemos en aprender.
  • Combinacións de números ou datas persoais íntimas, que sexa doado para non esquecer.
Claves de correo, étc.

En canto ao resto de claves, as que permiten combinacións alfanuméricas, como pode ser a do correo electrónico ou redes sociais, debemos evitar os seguintes elementos típicos:
  • Números/letras consecutivas ou combinacións destas: 123456, abc123...
  • Número de teléfono. É tremendamente habitual este tipo de clave, e unha irresponsabilidade.
  • Nome da parella. Demasiado obvio.
  • Palabras que aparezan no diccionario.
Como podemos facela segura entón? Seguindo estes consellos:
  • Unha clave longa. Aquí o tamaño si que importa (seteñounhaclavelongaémáisdifícil)
  • Combinación de letras maiúsculas e minúsculas, números e caracteres (93así%comBiNO63de?*TOdO)
  • Acrómimos: usar, por exemplo, a primeira letra de cada palabra dunha frase con significado para ti (cos consellos anteriores).
  • Ter claves diferentes para servizos diferentes.
  • Cambiar de vez en cando a clave
Seguindo estes breves consellos mellorarás a túa seguridade. Claro está e facer unha ristra de caracteres alfanuméricos ao chou é inda máis seguro. Inda que hai que ter coidado, non sexa que logo non a lembres! ;)

8 feb 2011

LDK 95: Coñece a IP do teu router e o usuario e contrasinal por defecto

Pode que nalgún momento teñas precisado configurar algo no teu router. E sabes perfectamente que eses datos telos ben gardadiños nun caixón onde gardas todo o relacionado con ordenadores. Vas buscalo e... oh wait, non está aló...

Que facer nese caso? Como o máis probábel é que non teñas mudado eses datos, o teu router seguirá mantendo a IP de acceso, usuario e contrasinal por defecto. 

Neste caso podemos visitar a web RouterIPAddress. Nesa web, poderemos introducir marca e modelo do noso router e facilitaranos eses datos por defecto. Ademáis, permite a colaboración, engadindo novos modelos.

21 ene 2011

FTTx: Fiber To The x

FTTx son as siglas inglesas de Fiber To The X (Fibra até X), e engloban toda unha familia de tecnoloxías que empregan a fibra óptica nalgún tramo do trazado entre a central da operadora e o cliente.

A fibra óptica é unha tecnoloxía que permite manter altas velocidades de conexión en traxectos de distancias de varias ducias de kilómetros. Fálase dela como a tecnoloxía de distribución do futuro, xa que o seu uso hoxe en día vese limitado ás capacidades dos dispositivos para soportar os seus beneficios.

En canto ás redes de telecomunicación que empregan fibra óptica, cómpre facer distinción entre FTTH, FTTB, FTTC e FFTN.

FTTH (Fiber To de Home) (Fibra até o Fogar)

Esta tecnoloxía consiste en enlazar directamente a central da operadora co cliente a través de fibra óptica, co cal, no canto de ter instalada na casa a típica clavixa telefónica teríase un conversor óptico-eléctrico.

Ten a vantaxe de que como non hai intermediarios as perdas son moito menores e pódese ofrecer un bo servizo, con boas velocidades de Internet (100 Mbps simétricos) e servizos de triple play (teléfono + Internet + televisión) de calidade.

FTTB (Fiber To The Building) (Fibra até o Edificio)

Neste caso, a fibra óptica chegaría até cada edificio e, dende aló distribuiríase entre as diferentes vivendas a través de outras tecnoloxías (cableado de cobre do edificio tradicionalmente). Tamén permite acadar velocidades de 100 Mbps.

FTTC (Fiber To The Curb) (Fibra até a Beirarrúa)

A FTTC consiste en levar a fibra óptica dende a central até unha sorte de armarios estancos situado preto de varios edificios. Dende aló partirá a rede con cable coaxial, tendo un híbrido fibra óptica - coaxial. 

Este tipo de rede híbrida é a que empregan operadoras como a galega R ou Ono, se ben é certo que para os clientes que solicitan ofertas non comercias debido a características determinadas (grandes empresas, étc), tamén usan FTTH.

FTTN (Fiber To The Node) (Fibra até o Nodo)

A FTTN consiste na instalación da rede de fibra óptica dende a central até un nodo e, dende aló, na distribución a través ben da rede de cobre tracional (tecnoloxías xDSL) ou a través e cable (DOCSIS).

Ten a vantaxe de que, permite ofrecer boas velocidades (50 Mbps para distancias inferiores a 300 m) cunha inversión menor que se se achegase máis a fibra óptica ao cliente.
Diferenzas entre FTTH, FTTB, FTTC e FFTN (Wikipedia)

Extra

Presentación da CMT

25 dic 2010

LDK 76: PLC: Power Line Communications (e II)

O luns pasado introducimos a tecnoloxía PLC como alternativa a outro tipo de conexións de Internet, como puideran ser a fibra óptica ou o ADSL. Hoxe, sen embargo, analizaremos os PLC como sistema de distribución do sinal interno, asumindo que dispomos de conexión a Internet a través de calquera tecnoloxía.

O uso de PLC's pode resultar interesante cando temos dificulades para recibir o sinal a través de WiFi ou se queremos dispór de maior seguranza (non ter unha rede que pode usar todo o mundo).

Que precisamos?

Un kit de adaptadores PLC, un que deberá estar situado ao carón do módem/router e o outro preto do aparello que queramos conectar (un computador, reprodutor multimedia, videoconsola...). Este segundo dispositivo conectarase ao aparello a través dun cable Ethernet (RJ-45).



Conexión dos PLC

Tamén existen modelos nos que o adaptador receptor reemite o sinal de xeito inarámbico creando unha WiFi para non ter que conectar mediante cables. Isto non implica que non poidamos disfrutar de 2 ambas conexións á vez. Por exemplo, se queremos dotar de conetvidade un edificio de varias plantas, pódenos interesar ter nunha un router WiFi e achegar mediante PLC conexión inarámbica a outra planta, para salvar das atenuacións que se producen na WiFi ao atravesar varios pisos.

A ter en conta

O sistema PLC só funcionará correctamente se ambos enchufes aos que conectamos os PLC pertencen ao mesmo PIA (Pequeno Interruptor Automático), dentro do cadro eléctrico xeral.

Información complementaria

20 dic 2010

PLC: Power Line Communications (I)

PLC son as siglas de Power Line Communications, isto é, Comunicacións por Cable Eléctrico. Trátase dunha tecnoloxía de comunicación baseada no aproveitamento do ancho de banda non empregado para a transmisión de enerxía nas redes eléctricas de baixa tensión (220 voltios) para transmitir información dixital.

Esta tecnoloxía ofrece unha velocidade de 45 Mbps (27 Mbps de baixada e 18 Mbps de suba), inda que se teñen feito probas acadando 200 Mbps de fluxo total (suba e baixada). Malia iso, esta velocidade é a compartir entre todos os usuarios dependentes dun mesmo repetidor.

Como funciona

Para analizar como funcionan as conexións por PLC cómpre que fagamos distinción entre 3 tipos de dispositivos esenciais: o módem PLC, o repetidor e o módem de cabeceira.
  • Módem PLC: como todo módem, trátase dun dispositivo que se encarga de modular e demodular os sinais que recibe. Este módem vai conectado a un enchufe doméstico e a el poderanse conectar todo tipo de dispositivos encargados da transmisión de voz e datos (ordenadores, teléfonos IP, impresoras de rede, alarmas...).
  • Repetidor: o repetidor conéctase ao módem PLC do usuario para reemitir o sinal que se envía dende a cabeceira. É compartido por varios usuarios.
  • Módem de cabeceira: sitúase nas instalacións da compañía eléctrica e conéctase cos repetidores.
Con estes 3 dispositivos constrúese a arquitectura da rede de acceso, que funcionará do seguinte xeito: o módem de cabeceira conectarase á rede de distribución de telecomunicacións e encárgase de inxectar datos á rede eléctrica.

A continuación o repetidor encárgase da parte denominada indoor. É dicir, nun punto intermedio entre a cabeceira e o usuario (para instalacións comunitarias, un por edificio aproximadamente) recibe a inforamación transmitida dende a primeira e distribúea cara os diferentes usuarios dependentes de dito repetidor.

Finalmente, o módem PLC, que se conecta a calquera enchufe da rede eléctrica interior. A el pódense conectar multitude de dispositivos que posúan interfaces Ethernet ou USB

Cómpre sinalar ademáis que o dispostivo de cabeceira emite sinais que oscilan entre 1.6 e 35 MHz, frecuencias moi superiores aos 50 Hz da rede eléctrica. Isto faise deste xeito para evitar interferencias e que o receptor sexa capaz de identificar e separar o que é información e o que non.

Vantaxes, desvantaxes e estado de desenvolvemento da tecnoloxía PLC

Vantaxes:

As principais vantaxes do PLC son:
  • Cobertura global. Pódese dicir que a cobertura da rede eléctrica é universal. Isto fai que PLC sexa unha alternativa para dotar de cobertura de banda larga zonas illadas.
  • Gran axilidade de despregamento, ao non ter que investir nin cartos nin tempo en obra civil (zanxas, tendido de cableado) nin en burocracia (permisos).
  • Instalación doada no lugar onde se vai instalar o acceso.
Desvantaxes

Entre as desvantaxes sinalar as seguintes:
  • Compartición. A gran influencia da compartición da rede pode facer oscilar a velocidade de conexión bastante. Ademáis, os cambios no consumo eléctrico tamén afectan á estabilidade da conexión.
  • Ruído. A tecnoloxía PLC vése influenciada por moitos tipos de ruído que afectan á calidade da conexión (ruído de fondo, harmónico, externo, impulsivo...).
  • Interferencias con sistemas de comunicación por radio. De feito as asociacións de radioaficcionados téñense manifestado en contra desta tecnoloxía por considerar que os tendidos eléctricos e o transporte de información por estes acaba por convertelos en antenas xigantes que interfiren nas súas comunicacións.
Estado de desenvolvemento.

En España, diversas empresas (Endesa, Iberdrola e Unión Fenosa) están a realizar experiencias piloto con algúns clientes, inda que non comercializan o servizo como tal. Principalmente, estas probas lévanse  a cabo en Barcelona e Sevilla (Endesa) e Madrid (Iberdrola), acadando velocidades de 10 Mbps.

Recentemente, Endesa anunciou que como resultado destas probas integrará tecnoloxía PLC nun novo ensaio en Málaga. Neste xa se engadirán servizos de valor engadido, como a posibilidade de ter información do consumo en tempo real ou o control remoto de electrodomésticos.

Esquema de PLC

Máis información e fontes

17 dic 2010

Orange inviste 4,5 millóns de euros no AVE Madrid-Valencia

A operadora de telecomunicacións Orange vén de anunciar un investimento de preto de 4,5 millóns de euros para dotar de cobertura 2G/3G o novo trazado do Tren de Alta Velocidade entre as cidades de Madrid e Valencia, que se estrena estes días.

Co fin de minimizar o impacto ambiental e reducir o consumo eléctrico, Orange compartirá infraestrutura con Movistar e Vodafone. Dos 438 Km, a operadora laranxa instalou ao longo dos 150 Km que lle corresponderon un total de 37 estacións base (antenas). Tamén levou a cabo 9 proxectos especiais para garantir a calidade das comunicacións nos 14 túneles do traxecto asignado, ofrecendo cobertura no 100% do percorrido.

500 millóns de euros en dous anos.

Esta inversión forma parte dos 500 millóns de euros que Orange está a empregar en todo o territorio español para mellorar a súa rede, sobre todo no que atinxe aos servizos de Internet móbil, de cara a acadar a converxencia fixo-móbil, baseada en servizos "todo IP".

E no Eixo Atlántico, que?

As operadoras están a dar moita importancia ás comunicacións nos trazados do Tren de Alta Velocidade. De feito, as liñas do AVE en funcionamento dispoñen de cobertura de datos grazas á sistemas de compartición de rede, como xa temos falado en Mallando na e-ira.

Polo de agora, o Eixo Atlántico, entre A Coruña e Vigo, non dispón dun servizo semellante. É máis, existen tramos de sombra total (sen cobertura), que non permiten servizos de voz (e moito menos, de datos).

Agardemos que a posta en marcha do trazado de alta velocidade galego e a apertura de licenzas para redes de nova xeración supoña un punto de inflexión nas comunicacións móbiles en Galiza.

16 dic 2010

LDK 71: De censuras en Twitter e de como facer un trending topic


A semana pasada houbo certa polémica en Internet arredor do non menos polémico caso Wikileaks: estaba Twitter a censurar Wikileaks? por que había tantos tweets co hashtag #wikileaks e non aparecía nos trending?

A resposta, lonxe de ser froito de escuras conspiracións, atopámola no algoritmo que emprega a rede social de microblogging para determinar os 'temas do momento' (i.e. trending topics), que premia a novidade fronte á cantidade. Polo tanto, se nun determinado momento hai un pico por un interese determinado, este subirá postos na escala dos trending, mentres que outro tema do que se leve falando algún tempo perderá fol.

Este algoritmo de creación dos trendings púxose en marcha na primavera deste ano, tras comprobar que fans do cantante Justin Bieber ocupaban arredor do 3% do volume total de tweets, mantendo un trending constante.

Como facer un trending topic

Cifras

En termos medios, nun día, uns 650.000 usuarios escriben preto de 2 millóns de tweets. Nunha hora, o número de usuarios únicos é de arredor de 50.000. 1350 tweets ven a vida por minuto. Finalmente, ao día hai uns 8.900 trending topics, cuxa vida útil é de arredor de 11 minutos.

Factores que inflúen ao crear un trending

Basicamente, son 2:
  • O número de xente tweeteando á vez sobre un tema en cuestión.
  • A hora do día.
A isto débense sumar outros aspectos como:
  • O número de seguidores dos usuarios que están a tweetear (cantos máis sexan, máis posibilidade hai de que se unan á orxía de tweets e corra a bola).
  • O tema, que sexa novidoso (absterse de cousas obvias e habituais como bos días).
  • A localización. Procurar evadir os horarios diurnos de Xapón e USA, para non ficar nun segundo lugar.
Número finais

Tendo en conta, o anterior, calcúlase o seguinte número de tweets e usarios mínimo segundo as franxas horarias.
  • De 00.00h a 06.00h: 1200 tweets e 500 usuarios.
  • De 06.00h a 12.00h: 1700 tweets e 733 usuarios.
  • De 12.00h a 18.00h: 1500 tweets e 812 usuarios*.
  • De 18.00h a 24.00h: 1900 tweets e 922 usuarios.
*O feito de que esta cifra sexa maior é porque hai máis xente usando a rede social, inda que menos activa.

Fontes

Recomendo especialmente a consulta á infografía.

10 dic 2010

Vitrasa súmase á WiFi


As lanzadeiras que comunican o centro de Vigo co Campus Universitario disporán a partires do luns da semana que vén de WiFi para poder conectarse á rede de xeito gratuíto.

Vigo convértese así na primeira metrópole galega en ofrecer este servizo no seu transporte urbano. Sen embargo esta non é a primeira experiencia semellante en Galiza. Dende hai un par de anos, a empresa Arriva tamén ofrece un servizo semellante nos autobuses que fan o percorrido Ferrol-A Coruña por autoestrada.

Imaxe: La Voz de Galicia

Factura electrónica (e-factura): un simple pdf?


A factura electrónica é un documento dixital - que vén a substituír á factura tradicional en papel - dotado de sinaturas dixitais con certificados recoñecidos.

O Anteproxecto de Lei de Medidas de Impulso da Sociedade da Información, alén de definir a e-factura como un documento electrónico que cumpre cos requisitos legal e reglamentariamente esixíbeis ás facturas e que, ademais, garante a autenticidade da súa orixe e a integridade do seu contido, o que permite atribuír a factura ao seu orbigado tributario emisor, tamén sinal as 3 condicións que debe ter dito tipo de factura:
  • Debe estar nun formato electrónico (Edifact, xml, pdf, html, doc, xls, gif, jpeg, txt...).
  • Precisa dunha transmisión telemática (partir dun ordenador e ir a outro ordenador).
  • Débese garantiar a integridade e autenticidade a través dunha sinatura dixital recoñecida. Isto é, a sinatura ten que ser do tipo "avanzada", baseada nun certificado recoñecido e xerada mediante un dispostivo seguro de creación de firma.
Requisitos

Os requisitos que debe cumprir toda e-factura son os mesmos que os dos seus equivalentes en papel. Nela deben aparecer:
  • Número de factura.
  • Data de expedición.
  • Razón social do emisor e do receptor, cos seus respectivos enderezos e NIF/CIF.
  • Base impoñíbel.
  • Tipo impositivo.
  • Cota tributaria.
  • Data de prestación do servizo (se é necesario).
Vantaxes derivadas do uso da e-factura

Entre as vantaxes do uso da e-factura atopámonos as seguintes:
  • Aforro na xestión de envío (ensobrado, selado, envío).
  • Melloras mediambientais (redución do uso do papel, eliminación do uso de tintas...)
  • Redución de espazo físico.
  • Mellora na xestión da facturación.
Máis información

30 nov 2010

Manifesto por unha rede neutral (en galego)

Os cidadáns e as empresas usuarias de Internet adheridas a este texto MANIFESTAMOS:
  1. Que Internet é unha Rede Neutral por deseño, dende a súa creación até a súa actual implementación, na que a información flúe de maneira libre, sen discriminación ningunha, en función de orixe, destino, protocolo ou contido.
  2. Que as empresas, emprendedores e usuarios de Internet puideron crear servizos e produtos nesa Rede Neutral sen necesidade de autorizacións nin acordos previos, dando lugar a unha barreira de entrada practicamente inexistente que permitiu a explosión creativa, de innovación e de servizos que define o estado da rede actual.
  3. Que os usuarios, emprendedores e empresas de Internet puideron definir e ofrecer os seus servizos en condicións de igualdade, levando o concepto da libre competencia até extremos nunca antes coñecidos.
  4. Que Internet é o vehículo de libre expresión, libre información e desenvolvemento social máis importante co que contan os cidadáns e empresas. A súa natureza non debe ser posta en risco baixo ningún concepto.
  5. Que para posibilitar esa Rede Neutral as operadoras deben transportar paquetes de datos de maneira neutral, sen erixirse en "aduaneiros" do tráfico e sen favorecer ou prexudicar a uns contidos por riba doutros.
  6. Que a xestión do tráfico en situacións puntuais e excepcionais de saturación das redes debe acometerse de xeito transparente, de acordo a criterios homoxéneos de interese público e non discriminatorios nin comerciais.
  7. Que a dita restrición excepcional do tráfico por parte das operadoras non pode converterse nunha alternativa sostida á inversión de redes.
  8. Que a dita Rede Neutral se ve ameazada por operadoras interesadas en chegar a acordos comerciais polos que se privilexie ou degrade o contido segundo a súa relación comercial coa operadora.
  9. Que algúns operadores do mercado queren "redefinir" a Rede Neutral para manexala de acordo cos seus intereses, e esa pretensión debe ser evitada; a definición das regras fundamentais do funcionamento de Internet debe basearse no interese de quen a usan, non de quen as proven.
  10. Que a resposta ante esta ameaza para a rede non pode ser a inacción: non facer nada equivale a permitir que intereses privados poidan de facto levar a cabo prácticas que afectan ás liberdades fundamentais dos cidadáns e a capacidade das empresas para competir en igualdade de condicións.
  11. Que é preciso e urxente instar ao Goberno a protexer dun xeito claro e inequívoco a Rede Neutral, co fin de protexer o valor de Internet de cara ao desenrolo dunha economía máis produtiva, moderna, eficiente e libre de inxerencias e intromisións indebidas. Para iso é preciso que calquera moción que se aprobe vincule de xeito indisolúbel a definición de Rede Neutral no contido da futura lei que se promova, e non condicione a súa aplicación a cuestións que pouco teñen que ver con esta.
A Rede Neutral é un concepto claro e definido no ámbito académico, onde non suscita debate: os cidadáns e as empresas teñen moito dereito a que o tráfico de datos recibido ou xerado non sexa manipulado, terxiversado, impedido, desviado, priorizado ou retrasado en función do tipo de contido, do protocolo ou aplicación empregado, da orixe ou destino da comunicación nin de calquera outra consideración allea á da súa propia vontade. Ese tráfico tratarase como unha comunicación privada e exclusivamente baixo mandato xudicial poderá ser espiado, trazado, arquivado ou analizado no seu contido, como correspondencia privada que é en realidade.

Europa, e España en particular, atópanse no medio dunha crise económica tan importante que obrigará ao cambio radical do seu modelo produtivo e a un mellor aproveitamento da creatividade dos seus cidadáns. A Rede Neutral é crucial á hora de preservar un ecosistema que favoreza a competencia e innovación para a creación dos innumerábeis produtos e servizos que quedan por inventar e descubrir. A capacidade de traballar en rede, de xeito colaborativo, e en mercados conectados, afectará a todos os sectores e todas as empresas do noso país, o que converte a Internet nun factor clave actual e futuro no noso desenrolo económico e social, determinando en gran medida o nivel de competitividade do país. De aí a nosa profunda preocupación pola preservación da Rede Neutral.

Por todo iso instamos con urxencia ao Goberno español a ser proactivo no contexto europeo e a lexislar de xeito claro e inequívoco neste sentido.

Esta entrada é unha tradución do Manifiesto por una red neutral no blogue de Enrique Dans. Síntete libre de reproducir, traducir e compartir isto onde quixer.

Redacción de Mallando na e-ira.

25 nov 2010

LDK 63: Arroba (@)

Chámase arroba ao símbolo (@) empregado para representar a unidade de masa arroba, que equivale a un quintal (46,039625555 Kg) e procede do mozárabe, que o tomou prestado do árabe الربع (ar-rub), idioma no que significa cuarto ou cuarta parte.

Taula de Ariza. Demostra que @ xa se empregaba arredor do 1500

Un dos documentos máis antigos no que se atopou o símbolo @ data de 1536 e trátase dunha carta enviada por un mercader italiano dende Sevilla a Roma na que detallaba a chegada de tres barcos procedentes de América, cargados de tesouros. Mais hai quen, como o historiador aragonés Jorge Romance, aseguran que o símbolo xa se empregaba en 1448 nun envío dende Castela ao Reino de Aragón.

Mais hoxe en día, o seu uso máis habitual é o do campo da informática e internet. Neste eido, o seu significado é en (de at, en inglés) e o seu uso garda o formato usuario@servidor (usuario en servidor)

Ademais, no inglés emprégase como abreviatura de at. Así, é habitual ver cousas como "@ home" (na casa).

14 nov 2010

Exporta todas as túas Waves antes de que Google elimine o servizo

A nova anunciada hai uns meses por Google de que eliminaría o seu servizo Wave cara finais de ano deunos moita mágoa a usuarios coma nós, os redactores de Mallando na e-ira, que lle demos (e damos) bastante uso.

Tras o anuncio, Google comprometeuse a que permitiría aos usuarios exportar todo o seu contido e dende hai uns días xa se pode facer, en formato HTML ou nun arquivo zip que pode conter os arquivos axuntos na onda.

Así que xa sabedes, se non queredes perder nada do que teñades en Google Wave, exportádeo, non vaia a ser que desapareza da noite á mañá.

Fonte Alt1040

6 nov 2010

Blu:sens web:tv. Todo o multimedia do fogar nun único aparello "made in Galicia"


Xa falamos no noso blogue da GoogleTV, a aposta do xigante tecnolóxico por facerse un oco no mundo da televisión conectada a Internet. Mais non hai que ir moi lonxe para atopar opcións semellantes que nada teñen que envexar á aposta de Google. Falamos do novo produto da empresa galega Blu:sens, a web:tv.

Trátase dun dispositivo de reducidas dimensións (cabe na palma da man) co que se poderemos desfrutar de todo o contido multimedia do fogar xestionado por un único aparello.

Entre as súas funcións están:
  • Internet na televisión: navegación web, correo electrónico, widgets...
  • Videoclub online: acceso a un longo catálogo de filmes cuxo prezo máximo é de 2,99 € en www.blusens.tv
  • Reprodutor de alta definición.
  • Decodificador de TDT de alta definición, para desfrutar de todo o que ofrece a Televisión Dixital Terrestre.
  • Gravación de TDT por USB (carece de disco duro interno).
  • Internet TV/ Internet Radio: acceso a un longo catálogo de canles que retransmiten por Internet dende un menú por países, ou ben accedendo dende Internet.
  • Conectividade IP por Ethernet/WiFi, para metelo na nosa rede doméstica.
  • Actualización de firmware online.
  • API libre para programación de aplicacións
Ademais, na súa función de reprodutor, atopamos que é capaz de ler case todo:
  • Vídeo: AVI, MPEG, VOB, MKV, MP4, MOV, ASF, MPEG ES/PS/TS/M2TS e WMV.
  • Audio: MP3, WMA, WAV e MKA.
  • Imaxes: JPG, JPEG, GIF, BMP e PNG.
  • Subtítulos: SRT, SSA/ASS, SUB, SMI

Imaxe do menú de Internet

Imaxe do menú de TDT

3 nov 2010

Tethering inverso, por Fer Real

Comentábase hai uns días neste blogue que é o tethering. Resumindo: usamos un dispositivo (teléfono) con acceso a Internet para darlle conexión a un PC. Mais, que pasa se queremos o contrario (tendo Internet no PC, darlle cobertura ao teléfono, convertendo o PC nun hotspot)? Pois que estaríamos a crear unha rede WiFi virtual, xa que o PC convértese nun novo router. Hei aquí a idea da inversión.


Caso 1: Teño Internet-USB, polo tanto eu teño Internet no meu PC, pero quero que un segundo PC da casa tamén o teña.

A solución consiste en crear un novo hotspot, de tal xeito que o ordenador sen conexión 'descubra' que existe outro sinal (en realidade o do USB) polo que se pode acceder a través da WiFi:

PC + USB -> PC sen Internet pero con tarxeta inarámica -> Router virtual.
Para crear o hotspot baixamos o programa Connectify [LIGAR http://connectify.me] (bucando en Internet pódense atopar outras versións sen restriccións) e, tras instalalo apareceranos na barra de tarefas de Windows unha icona, coa que procederemos a iniciar o servizo para configurar a nova rede virtual:
WIFIname: o nome da nova rede virtual que se creará.
PASS: a clave que o novo PC terá que usar para conectarse á rede virtual.
Internet: tipo de conexión orixinal: se temos Internet por USB ou WiFi ou o que corresponda.
Mode: o tipo de seguranza.
*No caso de que a conexión Internet orixinal teña clave (por exemplo, se é WiFi), pedirásenos tamén.
Feito isto, iníciase o hotspot e no outro PC veremos como se detecta unha nova rede WiFi que antes non existía, polo que xa nos poderemos conectar a ela tras introducir a clave que lle teñamos metido.


Caso 2: Router, PC con Wifi, PC con Wifi 2. O PC con Wifi 2 apenas ten sinal do router.

Tendo un router WiFi puidera parecer non ter sentido a idea, posto que "calquera ordenador con Wifi poderíase conectar". Sen embargo, se pensamos un pouco no asunto, darémonos conta que ao crear a rede virtual entre o router eo PC orixinal, este pasa a ser un novo router, polo que o segundo PC podería ter unha conexión a Internet cunha cantidade de perdas moito menor ca se se conectase directamente.


Caso 3: Teléfono con capacidade WiFi que non se me conecta a unha determinada rede inarámbica.

Repetimos os pasos do Caso 1, configuramos unha rede WiFi nova, e tratamos de conectarnos a ela.

E aquí a razón de chamalo tethering inverso; inverso no sentido de que non é preciso que o segundo dispositivo capte o sinal orixinal ou queremos repartir ou reforzar ante posíbeis perdas.