Mostrando entradas con la etiqueta mobilidade. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta mobilidade. Mostrar todas las entradas

6 abr 2012

LDK 205: O "Bill shock"


Bill shock é un termo inglés empregado no campo das telecomunicacións para referirse á situación que se dá cando un usuario recibe cargos inesperados na súa facturación de teléfono móbil.

O caso máis habitual de bill shock dáse co roaming, xa sabedes, ao usar o móbil no extranxeiro. Estamos tan habituados a empregar os nosos teléfonos ou smartphones que é posíbel que "nos despistemos" e fagamos un uso habitual sen ter en conta que non estamos a empregar a rede móbil coa que temos contratado o servizo e que os custes serán moito maiores.

En Galiza, cando nos movemos pola fronteira con Portugal (aínda que en territorio galego, na raia), é frecuente que o noso móbil colla unha rede dun operador portugués. Se temos activado servizo de roaming e non nos damos conta podemos recibir un bill shock "interesante", sobre todo no que ten a ver co tráfico de datos (malia que o máximo que nos poden cobrar, por normativa europea, son 50 €).

Cómpre sinalar que na meirande parte dos casos os bill shocks están causados por erros humanos. É dicir, os sistemas de facturación adoitan funcionar correctamente e son os usuarios os que pecan de descoñecemento (de que tarifa teñen contratada, que inclúe, étc).

3 abr 2012

Hoxe cúmprense 38 anos da primeira chamada desde un móbil


"A que non sabes desde onde estou chamando?"


Esa foi a primeira frase pronunciada desde un teléfono móbil, o 3 de abril de 1973. O autor da mesma foi Martin Cooper, un directivo de Motorla que desde a Sexta Avenida de New York chamaba a Joel Engel, de Bell Labs, considerada a competencia máis directa.

Aquel primeiro móbil nada tiña que ver cos terminais que vemos hoxe en día: pesaba máis dun quilo e tiña unha autonomía de media hora despois de cargarse durante 10 horas. Para que logo nos queixemos dos smartphones...

21 mar 2012

Introducíndonos na m-Health

Modernizar os tratamentos, reducir os custes do sistema sanitario e previr a aparición de enfermidades. Son 3 retos da m-Health, a medicina móbil, o futuro cada vez máis presente do mundo sanitario.

Eduardo Punset no seu programa Redes 2.0 entrevistou a Eric Topol, cardiólogo e investigado en xenómica.

16 feb 2012

eCall: o sistema de emerxencia que che poderá salvar a vida

Hoxe en día existen infinidade de obxectos conectados á Internet, sobre todo no ámbito doméstico, en grande parte grazas ao auxe das redes sen fíos WiFi, que facilitan moito ás cousas á hora de interconectar lavadoras, frigoríficos, televisións, equipos musicais... e todo o que se nos poida ocorrer.

Pero que pasa cando os obxectos que queremos conectar se atopan fóra do alcance de tecnoloxías como a WiFi? Pois que se fai preciso buscar outras alternativas. Xa temos falado en Mallando na e-ira dos servizos M2M (Machine to Machine), que se empregan, entre outras cousas, para comunicar máquinas vending a través da rede móbil convencional grazas a que contan cunha tarxeta SIM.

Neste mesmo sentido estarían os coches que, se todo vai segundo o previsto, a partires de 2015 todos os que se comercialicen na Unión Europea deberán levar o módulo eCall, unha caixa que inclúe un GPS e un sistema de comunicación por rede móbil GSM. 

O obxetivo de empregar este módulo non é outro que reducir drasticamente o tempo de resposta ante accidentes. Así, ao igual que se activan os airbags ou outros sistemas de seguridade pasiva, ao ter unha colisión activaríase o módulo informando aos equipos de emerxencia do feito da colisión e da posición exacta na que se atopa o vehículo grazas ao GPS.

Desde logo, o sistema de por si non servirá para que haxa menos accidentes, pero si para que a resposta ante eles sexa moito máis áxil e, polo tanto, se salven moitas máis vidas.

No seguinte vídeo de 3 minutos podedes ver dun xeito moito máis gráfico como funciona:


12 sept 2011

'Signaling noise' ou por que temos problemas de conexión con cobertura ao máximo


Se sodes usuarios dun smartphone seguramente en máis dunha vos atopastes nesta situación: o móbil sinala cobertura ao máximo pero somos incapaces de establecer conexión.

Esta molestia para os usuarios coñécese no mundo das telecomunicacións como signaling noise e nesta entrada trataremos de explicarvos os motivos que o causan.

Como sabedes, as conexións de datos son unha lacra para as baterías dos nosos smartphones (como xa temos comentado en Mallando no Android, cortar a conexión de datos pode incrementar en varios días a duración da batería do noso terminal) e por ilo os seus sistemas operativos establecen mecanismos de aforro enerxético que, con diferentes matices e fórmulas, todos coinciden en non estar transmitindo datos de xeito constante. Así as conexións distinguen entre ráfagas (momentos nos que se transmite información) e fases de espera (cando non se transmiten datos), é dicir, hai momentos de conexión e desconexión da rede móbil.

Como podedes imaxinar estas microconexións (por exemplo notificacións de correo push, étc) son moi frecuentes, polo que un mesmo terminal pode chegar a facer varios centos delas ao longo do día. Isto xera moitísimo tráfico de control (para establecer conexión), aínda que logo apenas se transmitan datos.

Así que a combinación de auxe dos smartphones e zonas con alto número de usuarios conectados pode resultar un gran incordio e desesperación.

Para poñer solución a estes problemas estase a estandizar a función Network Controlled Fast Dormancy, que o que fai basicamente é non desconectar nunca o terminal ao 100%, pero si pasar as fases de espera a un letargo. Poderíamos comparar isto co modo suspensión dos portátiles. Con isto no canto de intercambiar 30 mensaxes de control para pasar de estado de desconexión a estado activo pasaríanse a 12 para pasar de estado de letargo a estado activo.

De levar a cabo este estándar dependerá que teñamos un servizo de calidade ou usuarios cabreados.

Fontes:

27 ago 2011

LDK 181: Aprobado o estándar WRAN, que ofrece WiFi até 100 Km

Pode que os problemas de conectividade do rural teñan os "días" contados. Dunha banda, porque o mes pasado rematou a subasta do espectro de telefonía móbil, que otorgou licenzas para o despregamento de redes móbiles LTE (4G). Mais, por outra banda, porque tamén a IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers), organismo regulador dos estándares de telecomunicación, vén de aprobar o estándar 802.22, que permite conectividade WiFi con alcances de algo máis de 100 Km e velocidades de baixada de 22 Mbps, tamén coñecido como Super WiFi.

O estándar 802.22 ou WRAN (Wireless Regional Area Networks) é un estándar que servirá para levar cobertura de Internet de banda larga a zonas nas que establecer tecnoloxías cableadas (xDSL, fibra óptica...) é complicado por mor dos altos custes que supón a obra civil (pensemos en áreas dispersas como o rural galego). 

As frecuencias empregadas polo SuperWiFi son as quedan libres entre as canles de televisión dixital (os chamados "espazos brancos"), que non interfire no sinal transmitido de TV.

Co establecemento deste estándar pode que se cumpla o obxetivo fixado pola Axenda Dixital, que obriga a que no 2020 todos os cidadáns europeos teñen que ter velocidades de acceso de 30 Mbps de mínima, agora que tamén ten que haber empresas ou administracións que se impliquen no proceso

Máis info

Vía

28 jul 2011

LDK 168: Chamadas 'on net' e 'off net'


No mercado das telecomunicacións, sobre todo no da telefonía móbil, é moi habitual escoitar expresións como "chamadas on net" e "chamadas off net". Ambos termos definen en que destino rematan as chamadas que realizamos, sendo "on net" as que van a parar a outro número do noso mesmo operador e "off net" se rematan noutra compañía.

Os operadores poden establecer prezos diferentes para as chamadas "on net" e "off net", xa que non terán que pagar nada a outros operadores se as chamadas transcorren entre liñas da mesma compañía. En termos xerais, as compañías máis grandes realizan máis chamadas "on net" (consecuencia lóxica de ter máis clientes)

31 mar 2011

LDK 117: Usarase WiFi para desconxestionar as redes móbiles

Cada vez usamos máis as conexións de datos en mobilidade, e o que para nós é unha vantaxe para as operadoras supón quebradeiros de cabeza. E é que o incremento de smartphones non fai máis que aumentar a demanda de datos, algo que a medio prazo conxestionará as redes de banda larga móbil.

Os operadores xa se deron conta de que é precisa unha solución e tirar das redes de banda larga fixa é a mellor opción. Pero non estabamos a falar de banda larga móbil? Si, por iso a solución pasa pola multiplicación de puntos WiFi das operadoras, aos cales se chegarán mediante redes cableadas (fibra óptica maioritariamente).

Operadoras como Movistar xa ofrece este servizo, outras como R plantéxanse facelo a medio prazo. Mais agora a Wi-Fi Alliance está a traballar para poñer en marcha un estándar que facilitará o acceso a puntos de acceso inarámbicos dun xeito moito máis doado para os usuarios finais, de feito, transparente. Así, un usuario conectaríase vía 3G ou WiFi aos datos da súa operadora, segundo a tecnoloxía que tivese ao seu alcance nun determinado momento (imaxinade a desconxestión das redes móbiles que podería supór este acceso WiFi en lugares como estacións, pazos de congresos, étc).

Pero para facer plenamente transparente este método, a autentificación tería que selo tamén. Neste sentido, dende a WiFi Alliance apostan pola autentificación por tarxeta SIM, é dicir, o usuario non tería que saber un usuario/contrasinal a maiores para acceder á rede WiFi, algo esencial se se pretende que esta iniciativa chegue a bo porto.

10 mar 2011

LDK 108: COMMStellation, cobertura mundial de Internet satélite


Temos conexións de 100 megas, noutros países de 1000... pero seguimos a ter gran parte do territorio mundial sen cobertura de Internet. E non fai falla irse lonxe, en Galiza, fóra das urbes ou poboacións importantes, ter conexións de 1 ou 3 megas é un luxo.

Iso mesmo deberon pensar en Microsat Systems, unha empresa canadiense que está a crear COMMStellation, un ambicioso proxecto que consiste nunha rede sateidal composta por 78 dispositivos coa que dotar cobertura global ao planeta.

Os satélites situaranse a baixa altitude, 1000 km, 8 veces máis baixos que outros servizos similares, co que se conseguirá unha latencia menor, así como un maior ancho de banda. En canto a velocidades, fálase de mínimas equivalentes a 3G.

A priori parece unha boa iniciativa, só quedaría saber en que condicións se vai a ofrecer o servizo (custes de instalación, de servizo...). E é que os 1000 millóns de dólares que custa levar a cabo todo o proxecto terán que rentabilizalos dalgún xeito.

Máis información: web do proxecto.

20 feb 2011

Fon, comparte a túa WiFi e desfruta de puntos de acceso de balde en todo o mundo #mwc11


Fon é unha compañía xurdida no 2005, que ten como obxetivo crear unha rede WiFi global, grazas á colaboración de todos os usuarios que forman parte do proxecto, os foneros.

O funcionamento é moi sinxelo. Dende Fon facilitan unha routers WiFi, que os foneros instalan na súa casa, enchufándoos ao router da súa operadora, compartindo parte da súa conexión a Internet. Á vez, este usuario consegue o privilexio de se conectar aos puntos WiFi doutros foneros. E onde están eses puntos? Pois a través da súa web, e de Google Maps, é posíbel ver en tempo real onde están situados e se están ou non operativos.

Distínguense 3 tipos de usuarios: os Aliens, os Linus e os Bill.
  • Aliens: son usuarios que non comparten, pero queren conectarse a un punto compartido. Neste caso cóbraselles polo acceso (1,20 € por 1 hora, 3 € por todo o día).
  • Bill: os Bill (de Bill Gates) son usuarios que comparten punto WiFi e se benefician de acceder a outros puntos WiFi doutros foneros de balde (temporalmente). A ganancia dalgún Alien que se conecte á súa rede irá o 50% para Fon e o 50% para el.
  • Linus: os Linus son usuarios que comparten punto WiFI e se benefician de acceder a outros puntos WiFi doutros foneros de balde. As ganancias das conexións dos Aliens ás sáus redes van enteiras para Fon.

A idea pode ser interesante, pero xurden algunhas dúbidas: hai suficientes puntos de acceso para que compense? Nas grandes cidades xa hai un núcleo interesante, nas vilas o tema xa está máis complicado. Neste sentido, Fon está a levar a cabo conversas con operadores, a modo de partners, nos que se o usuario o desexa pode pedir un router fonero en vez de telo que adquirir pola súa conta, o que pode dar pé a que máis xente se anime. Lamentabelmente, ningún dos operadores españois ten aínda convenio con Fon, inda que si en Portugal, con Zon, o principal operador de cable.

Unha idea semellante, a da creación dunha rede WiFi para clientes, tamén fora posta enriba da mesa por R, o operador galego de fibra óptica, inda que de momento este proxecto non está operativo. Compensaría que R se unise ao proxecto de Fon e os seus clientes se puideran conectar tamén fóra de Galiza?

Probámolo

Dende Fon facilitáronnos un router para que puidéramos probar o sistema. Concretamente, o router FONERA SIMPL. Na caixa atopamos o propio router, un cable ethernet e a toma de corrente.


A partires de aí, tan só teremos que conectar o cable de ethernet ao noso router, e o router á toma de corrente. En poucos segundos, aparecerannos dúas novas redes, MyPlace e FON_FREE_INTERNET.

Deberemos conectarnos á rede MyPlace, que vén con seguridade WPA e a clave situada na parte de abaixo do router. Unha vez conectados, accederemos ao panel do router poñendo no noso navegador o seguinte enderezo:

http://192.168.10.1

e clave admin. Procederemos entón a rexistrar o noso produto, para o cal teremos que crear un nome de usuario e contrasinal (que serán os mesmos que empregaremos para conectarnos noutros puntos de acceso de Fon.

E isto é todo, en poucos segundos teremos o noso punto operativo e poderemos acceder a outros puntos de acceso cos nosos datos. Para ilo, cando vexamos un punto de acceso FON_FREE_INTERNET, conectarémonos e, de seguido, ao acceder ao navegador, apareceranos un portal cautivo no que debemos poñer o noso usuario e clave. Con iso, xa poderemos navegar.

16 feb 2011

Yoigo presenta os seus obxetivos para 2011 no #mwc11

Aproveitando o tirón mediático do Mobile World Congress, o cuarto operador con rede español, Yoigo, presentou hoxe en rolda de prensa a folla de ruta para este ano 2011.

O Conselleiro Delegado, Johan Andsjö, espera chegar aos 3 millóns de clientes antes de final de ano (na actualidade contan con 2,2), facendo melloras na rede. Neste sentido vén de asinar un convenio con Ericsson para extender a rede, que cubre o 67% da poboación, acadando un 74%, e con velocidades de 21 Mbps. Aproveitando a actualización da rede prepararán as estacións base para o despregamento da rede 4G, unha vez feitas as adxudicacións polo executivo.


Novo servizo de chamadas ao extranxeiro IP

Ademáis da información sobre a actualización de rede, Yoigo anunciou o lanzamento dun servizo, que comezará a súa fase beta o 1 de marzo, co que todos os seus clientes, independentemente do terminal que teñan, poderán facer chamadas aos fixos do extranxeiro a prezos moi económicos, grazas á utilización de telefonía IP e de forma sinxela: tan só terán que marcar dous asteriscos (**) antes do número internacional.

Poderase chamar a un total de 20 países e os prezos oscilan entre os 4 e os 7,5 céntimos/minuto (IVE a maiores):
  • 4 cént/min: UK, Suecia, Venezuela, Alemaña.
  • 4,5 cént/min: China, Francia, Holanda, Portugal, Italia, Bélxica, Polonia.
  • 5 cént/min: Marrocos
  • 5,5 cént/min: Rumanía
  • 6 cént/min: Brasil, Arxentina.
  • 6,5 cént/min: Chile, República Dominicana, Xeorxia.
  • 7 cént/min: Colombia
  • 7,5 cént/min: Paraguai.

Novo Bono 15 Internet Para Llevar


Tamén presentaron unha nova tarifa de datos, o Bono 15 Internet Para Llevar, que inclúe por 15 € (sen IVE) mensuais 1 GB de datos. Superada esa cantidade, os clientes poderán contratar outro GB adicional por 10 € ou seguir navegando a 64 Kbps.

2011, o ano Android

De maneira máis informal, Johan comentou que a compañía ten previsto apostar fortemente por terminais con Android, "xa que é aí onde está o futuro". Neste sentido, un dos terminais tamén estará dispoñíbel en tarxeta. Iso si, non precisou cales...

Sobre a mellora das tarifas e o hipotético quinto operador móbil dos cableiros

Tiven oportunidade de preguntarlle se tiñan previsto revisar algunhas das súas tarifas á baixa, ante o peso que están a ter neste campo os OMV e dixo que si, que non eran alleos aos movementos que está a facer o sector e que terán que adaptarse, así que é posíbel que vexamos novas tarifas antes do verán.

Preguntado sobre a unión táctica dos cableiros (R, Telecable, Euskaltel e Ono) para formar o quinto operador con rede, Johan amosouse dubidoso de que se levase adiante, ante as dificultades de que teñan asiganadas boas frecuencias que lles permitan invertir.

26 ene 2011

Bos Días entrevista a Arturo Dopico, Conselleiro Delegado de R

Arturo Dopico, Conselleiro Delegado de R, visitou onte o plató do programa da Galega Bos Días para falar dos plans do futuro máis inmediato da empresa.

Nota: En Ubuntu e usando Chrome, ás veces, o programa reprodutor da Galega non colle o corte exacto. Podedes ver todo o programa ou probar con outro sistema operativo/explorador.

agalega.info - Videos das noticias dos informativos da TVG

Fonte: A Galega

3 ene 2011

O novo Decreto para lexislar o reparto do espectro radioeléctrico

O pasado xoves 30 de decembro, o Goberno do Estado informaba de que puña en marcha  o proceso para licitar novas bandas de frecuencia e reasignar as xa concedidas aos operadores con rede (Movistar, Vodafone, Orange e Yoigo), co obxectivo de impulsar os servizos móbiles e inarámbicos.

Este proceso leva parella a aprobación dun novo Decreto, que se pretende aprobar no primeiro trimestre do ano, que ampliará nun 70% o espectro destinado ás comunicacións móbiles, rango que se asignará mediante concesión aos operadores para o seu explotamento. Esta ampliación é posíbel grazas á licitación de frecuencias liberadas polo cesamento das emisións en televisión analóxica e outras que até o de agora non contan con servizos asignados, e permitirá achegar servizos de banda larga móbil ao rural, onde non é doado chegar mediante tecnoloxías cableadas (pola enorme inversión que supón).

Os tres obxectivos a cumplir polo novo Decreto son os seguintes:
  1. Servir de marco xurídico par licitar 310 MHz nas bandas de 800 MHz, 900 MHz, 1800 MHz e 2,6 MHz.
  2. Xeralizar a autorización aos operadores para a aplicación de principios de neutralidade tecnolóxica e de servizos, así como a revenda do espectro.
  3. Refarming nas bandas operativas.
Analizaremos agora as licitacións nas diferentes bandas.

Banda de 900 MHz. Refarming e licitación.

Actualmente, na banda de 900 MHz teñen concesión Movistar, Vodafone e Orange, e empréganna para cobertura GSM. Co proceso de refarming impulsarase o uso desta banda para servizos de banda larga móbil con tecnoloxía UMTS (3G) 

Tense ademáis que a banda dos 900 MHz é das mellores para a prestación destes servizos fronte outras máis altas, como a de 2100 MHz, xa que ofrece maior cobertura (e mellor en lugares de orografía complicada e interiores) radiando menos potencia, o que compensa para unha mesma inversión.

Deste xeito, para facer un reparto equitativo, a Administración deberá recuperar parte do espectro de frecuencias na banda de 900 MHz, (4,4 MHz de Movistar, 4 MHz de Vodafone e 2 MHz de Orange) e obrigará a Movistar e Vodafone e investir en zonas rurais de menos de 1000 habitantes.

En canto ás licitacións, un bloque de 10 MHz ofrecerase durante este mesmo ano (licitación á que non poderán presentarse nin Movistar nin Vodafone); outros 2 bloques de 10 MHz e 9,6 MHz estarán dispoñíbeis en 2015, data na que remata a concesión a Movistar e Vodafone.

Banda de 1800 MHz. Refarming e licitación.

A Administración ten previsto recuperar 10 MHz de cada operador que ten concesión nesta banda (Movistar, Vodafone e Orange), frecuencias que se sacarán a licitación pública, na que poderán participar os operadores que non teñan frecuencias nesta banda.

Banda de 800 MHz. Licitación.

A banda de 800 MHz (790-862 MHz) era o que se usaba até hai uns meses para a distribución do sinal de televisión analóxico. Con este novo decreto mudarase o seu uso para destinalo a servizos de banda larga. En total, saerán a licitación 6 bloques de 10 MHz antes de 2014.

Banda de 2600 MHz. Licitación.

Esta banda, de 2500 a 2690 MHz, está libre na actualidade. Prevese a licitación durante o primeiro semestre de 2011 de 55 MHz FDD e 50 MHz TDD a nível estatal, e 15 MHz FDD para concesións de rango inferior a estatal.

Estas concesións poderán ser empregadas para calquera servizo (non está ligado a ningunha tecnoloxía) e para revenda de espectro. As concesións de rango inferior a estatal estarán dispoñíbeis en Galiza, Asturias, Euskadi, Extremadura e outra para o resto do territorio Español.
Cadro resumo das frecuencias a licitar. Fonte: Ministerio de Industria

Conclusións

A primeira conclusión que podemos tirar deste novo Decreto é que resulta positivo o uso das frecuencias liberadas para a extensión da cobertura de banda larga móbil, sobre todo para pular pola eliminación da fenda dixital e poder contar con Internet no rural, algo difícil de pensar a día de hoxe en territorios como Galiza.

Tamén é de supór que as concesións na banda de 2,6 GHz para territorios "inferiores ao estatal" irán a parar ás operadoras de cable (R en Galiza, Telecable en Asturias, Euskaltel en Euskadi e Ono no resto do Estado), que xa teñen amosado a súa disposición para construír de xeito conxunto un novo operador con rede propia (mantendo sempre as súas respectivas marcas).

Isto ten unha dobre lectura: positiva porque posibilitaríalles comezar a construír un operador móbil completo e negativa porque a banda de 2,6 GHz é a menos atractiva polas altas inversións que precisa. Ademais, na actualidade non existen dispositivos compatíbeis con esta banda.

Quedaría logo por ver que acontece coas bandas de 800 MHz e 900 MHz. Lembremos que a de 800 MHz poderá ser repartida en até 6 operadores (e é de supór que algo recibirán) e na de 900 MHz entrarán novo(s) operadore(s).

Volvémonos atopar que, malia que a banda de 800 MHz é unha das que mellor propagación ten, non existen dispositivos compatíbeis na actualidade, polo que Yoigo e cableiras xogaranse todo no que aconteza coa banda de 900 MHz.

Fonte / Bibligrafía

29 dic 2010

LDK 77: Multimedia Messaging Service (MMS)

O Multimedia Messaging Service (Servizo de Mensaxería Multimedia) é un protocolo para o envío de mensaxes con información multimedia entre teléfonos móbiles, mellorando o servizo básico de SMS (só texto, 160 caracteres). Esa información multimedia puideran ser imaxes, son, vídeos, máis texto ou combinanciónes destes.

Entre as súas vantaxes atopámonos que se trata dun estándar que é independente do tipo de transporte e rede móbil que se empregue, permitindo a iteración entre usuarios de diferentes tipos de redes.

En canto á recepción, pódense dar dous casos.
  • WAP Push. Neste caso, as mensaxes almacénanse na nube, e o usuario receptor recibe un enderezo web onde pode consultar a mensaxe (normalmente esta característica dase cando o receptor non posúe un dispositivo compatíbel con MMS).
  • Descarga da mensaxe. É o método máis habitual. O equipo receptor descarga o contido e o usuario pode velo directamente no seu terminal.

Linguaxe

As mensaxes multimedia MMS réxense polo chamado SMIL (Synchronized Multimedia Integration Language, Linguaxe Sincronizado Multimedia). Trátase dun estádar que permite organizar e sincronizar o contido multimedia na orde na que se quere presentar (que se reproduce primero, que despois.. etc), de xeito semellante ao HTML e web.

Motivación

Os MMS xurdiron coa intención de substituír aos mensaxes sms, nun mundo cada vez máis multimedia. Sen embargo, os seus prezos excesivos e as súas limitacións (tamaño reducido, posibilidade de enviar MMS a enderezos electrónicos pero non de volta...) fixéronnos fracasar.

Axiña comezaría o auxe do Internet móbil facendo que as MMS quedasen relegadas ao esquecemento, como o paso Intermedio necesario e non útil das comunicacións de datos móbiles.

17 dic 2010

Orange inviste 4,5 millóns de euros no AVE Madrid-Valencia

A operadora de telecomunicacións Orange vén de anunciar un investimento de preto de 4,5 millóns de euros para dotar de cobertura 2G/3G o novo trazado do Tren de Alta Velocidade entre as cidades de Madrid e Valencia, que se estrena estes días.

Co fin de minimizar o impacto ambiental e reducir o consumo eléctrico, Orange compartirá infraestrutura con Movistar e Vodafone. Dos 438 Km, a operadora laranxa instalou ao longo dos 150 Km que lle corresponderon un total de 37 estacións base (antenas). Tamén levou a cabo 9 proxectos especiais para garantir a calidade das comunicacións nos 14 túneles do traxecto asignado, ofrecendo cobertura no 100% do percorrido.

500 millóns de euros en dous anos.

Esta inversión forma parte dos 500 millóns de euros que Orange está a empregar en todo o territorio español para mellorar a súa rede, sobre todo no que atinxe aos servizos de Internet móbil, de cara a acadar a converxencia fixo-móbil, baseada en servizos "todo IP".

E no Eixo Atlántico, que?

As operadoras están a dar moita importancia ás comunicacións nos trazados do Tren de Alta Velocidade. De feito, as liñas do AVE en funcionamento dispoñen de cobertura de datos grazas á sistemas de compartición de rede, como xa temos falado en Mallando na e-ira.

Polo de agora, o Eixo Atlántico, entre A Coruña e Vigo, non dispón dun servizo semellante. É máis, existen tramos de sombra total (sen cobertura), que non permiten servizos de voz (e moito menos, de datos).

Agardemos que a posta en marcha do trazado de alta velocidade galego e a apertura de licenzas para redes de nova xeración supoña un punto de inflexión nas comunicacións móbiles en Galiza.

10 dic 2010

Vitrasa súmase á WiFi


As lanzadeiras que comunican o centro de Vigo co Campus Universitario disporán a partires do luns da semana que vén de WiFi para poder conectarse á rede de xeito gratuíto.

Vigo convértese así na primeira metrópole galega en ofrecer este servizo no seu transporte urbano. Sen embargo esta non é a primeira experiencia semellante en Galiza. Dende hai un par de anos, a empresa Arriva tamén ofrece un servizo semellante nos autobuses que fan o percorrido Ferrol-A Coruña por autoestrada.

Imaxe: La Voz de Galicia

29 nov 2010

Eduroam: que é e configuracións para Android e Ubuntu 10.10


Se vos movedes por entornos académicos ou de investigación, seguramente teñades oído falar de Eduroam.

O nome Eduroam provén de contraer dúas palabras (education + roaming) e trátase dun servizo de conexión WiFi en mobilidade, pensada para a comunidade docente e investigadora.

Grazas a esta rede, é posíbel que os membros das entidades que compoñen o consorcio Eduroam poidan acceder a Internet dende calquera institución como se estivesen na propia.



O proxecto de Eduroam naceu en 2003, dunha iniciativa conxunta de institucións académicas dos Países Baixos, Finlandia, Portugal, Croacia e o Reino Unido, mais pouco tempo despois uníronse a maioría dos países de Europa.

Hoxe en día, xa se inclúen no proxecto países de Asia e os EUA e Canadá.

Se sodes membros dalgunha comunidade con acceso a Eduroam, non dubidedes en comezar a empregala. Pode servos útil cando viaxedes polo mundo adiante para cousas relacionadas coa investigación, mais tamen de ocio persoal (A alternativa para conectar os nosos smartphones cando viaxemos ao extranxeiro?)

Configuración da rede Eduroam en Android

Para conectarnos dende o noso móbil con Android, deberemos establecer conexión coa rede Eduroam. Unha vez feito isto, pediránsenos os seguintes datos:
  • Método EAP: TTLS
  • Autenticación de fase 2: PAP
  • Certificado de autenticación: en branco
  • Certificado de cliente: en branco
  • Contraseña de clave privada: en branco
  • Identidade: nomedeusuario@dominiouniversidade.oquesexa
  • Identidade anónima: en branco
  • Contrasinal: a contrasinal do correo
Así de sinxelo.

Configuración da rede Eduroam en Ubuntu 10.10

Dende o administrador de rede, seleccionamos Eduroam. A continuación completamos cos datos seguintes a configuración:
  • Seguridade inarámbica: WPA empresarial
  • Método EAP: TTLS
  • Tipo de clave: Automático (predeterminado)
  • Tipo de Phase2: PAP
  • Identidade: nomedeusuario@dominiouniversidade.oquesexa
  • Coontrasinal: a contrasinal do correo.
Saber máis:

16 nov 2010

LDK 59: M2M

O M2M (Machine to Machine) engloba unha serie de tecnoloxías de comunicación máquina-máquina, ben sexa mediante tecnoloxías cableadas ou sen fíos (habitualmente GSM, telefonía móbil). O seu uso está pensado para intercambiar datos entre máquinas para o control e supervisión de procesos automatizados, como as máquinas vending, alarmas, controladores de auga e luz, paneis informativos nas estradas, caixeiros automáticos...

Así, por exemplo, unha máquina vending pode avisar á empresa xestora que ten pouco stock de botellas de auga, aforrando custos de ter que estar mandando a alguén personalmente a supervisala.

Redes

A comunicación M2M pode usar calquera tipo de rede. Entre as cableadas destacan os protocolos RTC e RDSI, pero tamén hai oco para PLC e ADSL; nas redes móbiles GSM e 3G ou WiFi.

O reducido prezo dos SMS fixo que este sistema fora adoptado e hoxe sexa un dos mecanismos máis habituais na comunicación M2M, para o que simplemente fai falla unha tarxeta SIM normal.

Futuro

Hai quen pensa que as aplicacións M2M non deixarán de medrar. Entre estas aplicacións de futuro destaca a de dotar aos automóbiles de caixas negras con GPS e sensores de impacto, para enviar automaticamente ao 112 as coordenadas da posición do vehículo de xeito automático unha vez detectada a colisión.

8 nov 2010

Beepers

Beepers, buscas, mensáfonos... diferentes formas de chamar a un aparello.

Trátase dun dispositivo xurdido en Nova Iorque en 1950, vencellado ao mundo empresarial, que vén a ser un receptor de mensaxes en diferentes formas. Gozou de notábel éxito nas décadas dos 80 e 90, e malia que se pense que era un servizo a extinguir, a día de hoxe segue a estar operativo en certos ámbitos. En España popularizouse en entornos non profesionais grazas a unha afamada campaña de Cocacola do ano 1996: Beeper Cocacola.
Imaxe do Beeper que regalaba Cocacola

Funcionamento

Entre os servizos de buscapersoas, distinguimos principalmente 3:
  • Servizos numéricos.
  • Servizos alfanumércios.
  • Servizos de voz.
Nos primeiros recíbese na pantalla un número co que se supón que o dono do busca debe contactar; nos alfanuméricos pódense recibir mensaxes con texto, de xeito semellante aos sms, e, finalmente, cos de voz pódense escoitar pequenos mensaxes gravados (P.E. 'Precísante en tal-sitio').

Para o envío das mensaxes existen diversos protocolos (TAP, FLEX, ReFLEX, POCSAG, Golay, ERMES e NTT). Nos Estados Unidos, por exemplo, emprégase polo xeral o FLEX na banda dos 900 MHz, que emprega unha potencia de 1 KW, o que garante unha gran cobertura. De feito, unha das principais vantaxes do servizo de buscapersoas é que ao ser analóxico acada rangos de cobertura moi superiores á telefonía móbil, mesmo en interiores.

Tamén é tipico usar bandas en VHF, arredor de 400 MHz en UHF e 900 MHz con POCSAG e ERMES.

Hoxe en día, algúns operadores permiten que os mensaxes de texto se envíen dende unha conta de correo, malia que este servizo non garante que se teña recibido a mensaxe (por exemplo, se hai problemas na rede)

Sobre o seu uso

Malia que poida parecer que os sms e a telefonía móbil en xeral teñen desprazado o uso do servizo beeper, isto non é así. Ao funcionar con tecnoloxía analóxica ten rangos de cobertura bastante superiores á telefonía móbil. De feito, territorio español esta cobertura é do 100%.

Alén diso o seu uso é factíbel en lugares onde os móbiles están prohibidos, como zonas delicadas de hospitais.

En definitiva, polo xeral úsanse en situacións nas que ten que haber garantía de recepción e isto vai moi ligado ás emerxercias. Algúns dos seus usos son:
  • No Reino Unido é obrigatorio o seu uso polos bombeiros.
  • Sistemas de localización permanente (violencia de xénero, persoal sanitario de garda...).
  • Minería (nulo risco de explosión.
  • Técnicos de telefonía móbil: avisos para cando hai cortes de servizo de telefonía móbil.
Seguridade

Alén do comentado, os buscas, por ser receptores pasivos, non poden ser rastrexados no espazo, o que aumenta a seguridade, a menos que precisemos ser localizados...

4 nov 2010

LDK 54: Wifi Direct

Hai uns días a WiFi Alliance, a organización reguladora das conexións inarámbicas, aprobou o estándar WiFi Direct, que permite a conexión de dispositivos WiFi sen necesidade de contar con elementos intermedios como routers, de xeito semellando ao Bluetooth.

WiFi Direct ten moitas vantaxes, as máis destacadas as seguintes:
  • Maior velocidade de conexión.
  • Maior seguridade.
  • Sen problemas de compatibilidade entre dispositivos.
Grazas a este novo estándar será moito máis sinxelo levar a cabo accións como sincronizar dispositivos, transmitir ficheiros, imprimir documentos ou xogar a videoxogos con dispositivos móbiles.

O que si, faise necesario que un dos dous dispositivos implicados na conexión conte con este estándar.