Mostrando entradas con la etiqueta motores. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta motores. Mostrar todas las entradas

11 nov 2010

LDK 57: Motor Wankel

Explicabamos o outro día os motores de combustión interna máis habituais, pero non son os únicos. Existe un motor patentado por Felix Wankel, en 1929, que emprega rotores no sitio de pistóns, e que se chama motor Wankel. Este motor tivo certa aceptación no mercado xaponés, e foi empregado por varios modelos de Mazda, mais non foi así no europeo, xa que, aínda que Citroën sacou o M35 e o modelo GS Birrotor (do que se venderían 847 unidades); Mercedes Benz creou un prototipo con este motor, o C111, pero non conseguiu ver a luz; e NSU, tamén crearía algún modelo; este tipo de propulsión estaba moi verde e era moi pouco fiable.


O motor Wankel funciona cos mesmos 4 tempos que xa explicamos: admisión, compresión, combustión e escape; pero aquí prodúcense os 4 tempos á vez en lugares diferentes. Para isto un rotor en forma de triángulo curvo xira arredor dun eixo variable dentro dun oval que evita o uso de válvulas.

As principais vantaxes deste motor radican na escasa cantidade de compoñentes, a cal lle confire lixeireza; e no movemento rotativo, que evita as vibracións que producen os pistóns nos motores tradicionais. Pola contra, entre as súas desvantaxes podemos destacar que non ten unha curva de potencia demasiado elástica e que é complexo manter estanquidade debido ás dilatacións. Ademais estes motores quecen moito máis cós tradicionais, e emiten gran cantidade de gases contaminantes.

Na actualidade, Mazda vende modelos que funcionan con motor Wankel, como é o caso do RX-9, e, ademais, está traballando nun motor rotativo diésel.

5 nov 2010

Motores de combustión interna

Tras unha entrada cunha pequena introdución sobre os motores de combustión (interna e externa) e unha breve explicación dos de vapor, agora toca explicar como funcionan os motores de explosión interna dos vehículos máis empregados: os coches e as motos.

Normalmente os coches funcionan grazas a un motor de combustión interna de catro tempos, ben sexa diésel ou gasolina. Para que o motor funcione mediante combustión, temos que facelo xirar primeiro, iso é o que conseguimos cando xiramos a chave do contacto: un motor eléctrico, que funciona grazas á batería, fai xirar o motor do coche. Antes de levar motor de arranque, os coches acendíanse cunha manivela, e seguro que coñecedes a alguén que acendese o coche sobre a marcha, isto é, simplemente, botar o coche por unha costa abaixo para que o xiro das rodas faga xirar o motor ao meterlle unha marcha. Imos describir os tempos do ciclo, un por movemento lineal do pistón:

  • Primeiro tempo, a admisión: aquí o descenso do pistón aspira a mestura de aire e combustible nos motores a gasolina, e só aire nos motores diésel. Para isto, a válvula de admisión está aberta, e a de expulsión cerrada.
  • Segundo tempo, a compresión: ao chegar ao punto máis baixo, a válvula de admisión péchase e o pistón sobe comprimindo o gas contido na cámara.
  • Terceiro tempo, a explosión: no punto máis alto do pistón, o gas acadou a presión máxima. Nos motores a gasolina -tamén denominados de acendido provocado-, salta a chispa na buxía que provoca a inflamación da mestura; na mentres, nos motores diésel, inxéctase a través dun inxector o combustible moi pulverizado, o cal se autoinflama debido á alta presión e á temperatura existentes no interior do cilindro, sen que interveña ningunha chispa. En ámbolos dous casos, unha vez iniciada a combustión, incrementa a presión do interior do cilindro e expándense os gases para empuxar o pistón ata o punto máis baixo. Esta é a única fase na que se obtén traballo, é o momento no que o pistón move o veo a través da biela.
  • E por último, o cuarto tempo, o escape: nesta fase, ábrese a válvula de escape e o pistón ao subir empuxa os gases da combustión e estes saen a través da válvula aberta. Ao chegar ao punto máis alto, cérrase a válvula de escape, e ábrese a de admisión para volver a comezar o ciclo.
Pola outra banda, moitas motos e ciclomotores, funcionan con motores de dous tempos, é dicir, que o ciclo acontece en dous movementos lineais de pistón. Existen varias diferencias entre estes motores e os que acabamos de explicar, principalmente, nos motores de dous tempos, o pistón traballa con ambas caras, a superior e a inferior; e a entrada e saída de gases realízase a través de orificios, non de válvulas.

Conta coas seguintes fases:

  • Primeiro tempo, admisión e compresión: o pistón desprázase cara arriba dende o seu punto inferior. Nese recorrido, pola parte inferior, deixa aberta a xanela de admisión e succiona a mestura de aire e combustible a través da mesma, mentres, pola parte superior realiza a compresión no cilindro.
  • Segundo tempo, explosión e escape: cando o pistón está na parte superior, a chispa producida pola buxía provoca a combustión, e a expansión dos gases impulsan o pistón para abaixo. Neste percorrido, o pistón abre a xanela de escape para que poidan saír os gases da combustión, e a xanela de transferencia para que poida acceder á mestura ao cilindro. Cando o pistón alcanza o punto inferior, este comeza a ascender para comezar un novo ciclo.
Os motores de catro tempos, debido a que teñen válvulas (e os complementos precisos para movelas), son máis complexos e pesados, pola outra banda, os motores de dous tempos son menos eficientes na compresión por non levar válvulas, ademais de ser máis contaminantes. E para finalizar, segundo a wikipedia, existen algúns motores diésel de dous tempos que se empregan en grandes motores para xerar electricidade e para navegación marítima.

25 oct 2010

Motores de combustión externa

Denomínase motor de combustión a unha máquina que transforma a enerxía procedente da combustión en movemento. Existen dous tipos de motores segundo o lugar onde se realiza a combustión, por unha banda temos os motores de combustión interna, nos que son os propios gases da combustión os que producen o movemento; mentres que pola outra banda temos os motores de combustión externa, nos que a calor producida pola combustión quenta un fluído que se encarga de crear o movemento.

Os motores de combustión interna máis habituais son os de catro tempos dos coches, ben sexan de ciclo Otto ou Diesel, e os de dous tempos -sempre ciclo Otto- dalgunhas motos, cortacespedes ou motoserras. Pero non son os únicos. Estes motores (os que nomeei, non todos os de combustión interna) usan a enerxía da propia combustión para mover un pistón que move un veo, ou eixe acobadado, para conseguir desta maneira un movemento circular.

Os motores de combustión externa máis antigos son os motores de vapor. No século I, Herón de Alexandría deseñou a Eolípila, un motor de vapor que consiste nun depósito de auga cerrado con dúas tubaxes dobradas. Cando lle aplicamos calor ao depósito, o vapor sae e fai xirar o recipiente que a contén debido á forma e posición das tubaxes. Se queredes probar a facer unha eolípila caseira, basta con poñer unha tubaxe estreita, dobrada e chea de auga nun vaso de plástico cunha candea debaixo, de maneira que quede coma neste video. Este aparello foi considerado un xoguete debido a que non se lle atopou ningunha utilidade práctica, pero foi, segundo a wikipedia, en 1606 cando un inventor español, Jerónimo de Ayanz y Beaumont, fixo a primeira patente da máquina de vapor. 


A máquina de vapor é un mecanismo cunha válvula que permite a entrada de vapor por un ou outro conduto para mover un pistón adiante e atrás como se mostra a partir do minuto 1:00 do seguinte vídeo:


Pero non todos os motores de combustión externa son a vapor, existen outros,coma o motor Stirling, un motor que en vez de auga ten gas, e cuxa fonte de calor poden ser os raios de sol reflectidos e concentrados mediante discos parabólicos.

Vínculo: Máquina Stirling caseira con dous pistóns.