![]() |
Fouling na hélice dun barco |
Pode parecer unha cousa
pouco importante pero ten unha grande importancia, sobre todo en
augas “tan fértiles” coma as galegas. O crecemento do fouling
provoca ganancia de peso (podendo chegar a afundir o obxecto) e
deterioro do material do que está feito. Ademais
nos obxectos con propulsión propia como os barcos, o fouling
reduce a maniobrabilidade e a velocidade, co conseguinte aumento no
consumo de combustible e perda de seguridade.
Para
evitar o crecemento do fouling
úsanse produtos químicos biocidas, son os coñecidos coloquialmente
como “patente”. Dende os anos 70 comezouse a usar un tipo de
pinturas antifouling moi efectivas cuns compostos denominados TBT ou
compostos tributílicos. Estes compostos evitan a fixación das
larvas, e polo tanto o crecemento do fouling, aínda que como se
demostrou máis tarde, non só no barco no que é aplicado senón que
ao diluirse na auga, evitan que as larvas se fixen tamén ás rochas.
Ademais provoca imposex
ou “sexo imposto” nos moluscos, ou sexa que a as femias
desenrolen tanto o aparato sexual feminino como o masculino coa
particularidade de que co tempo o aparato feminino se atrófia e os
animais convértense en estériles. Dende principios dos 90 está
prohibido utilizar estas pinturas en toda a unión europea e dende o
2003 está prohibida a súa utilización en todo o mundo, pero seguen
a notarse hoxe os efectos destes compostos.
As comunidade típica do fouling nas
nosas costas están formadas principalmente por Mytilus
galloprivincialis (mexillón)
e Balanus perforatus
(arneirón). Aínda que estas son as especies chave, estas
comunidades teñen outras asociadas como amphipodos caprélidos,
anélidos poliquetos das familias Sigalionidae,
Aphroditidae e
Pholoidae, moluscos
gasterópodos como Ocenebra
erinácea, ou Nucella
lapillus, moluscos
nudibranquios como Facellina
coronata, ascidias
como Ciona intestinalis,
etc
Obviamente
a comunidade do fouling
terá un número maior de especies canto máis tempo permaneza
somerxido o obxecto. Estas comunidades teñen maior número de
individuos e un crecemento máis rápido nas épocas primaverais,
como acontece de xeito xeral en todos os hábitats das zonas
temperadas.